From Wikipedia, the free encyclopedia
ام کلثوم بنت ابیبکر (به عربی: أم كلثوم بنت أبي بكر) دختر ابوبکر و حبیبه بنت خارجه بود.[2]
ام کلثوم بنت ابیبکر | |
---|---|
زادهٔ | ۶۳۴ |
درگذشت | ۶۶۰ (۲۶ سال) حجاز، عربستان |
شناختهشده برای | دختر ابوبکر اولین خلیفه راشدین از تابعین و راوی حدیث |
همسر | طلحه بن عبیدالله[1]عبدالرحمن بن عبدالله مخزومی |
فرزندان | زکریا بن طلحهیوسف بن طلحهعایشه بنت طلحهابراهیم احوال بن عبدالرحمنموسی بن عبدالرحمنام حمید بنت عبدالرحمنام عثمان بنت عبدالرحمنام الحکیم بنت عبدلرحمن |
والدین | ابوبکر (پدر)حبیبه بنت خارجه (مادر) |
خویشاوندان | اسما (خواهر)عبدالله (برادر)عایشه (خواهر)عبدالرحمن بن ابیبکر (برادر)محمد بن ابیبکر (برادر) |
خانواده | بنیتیمخانواده ابوبکر |
او اندکی پس از مرگ پدرش در مدینه به دنیا آمد. ابوبکر هنگام اعلام وصیت، به دخترش عایشه گفت، چند درخت خرما را که به او دادهاست، از آن، دو برادر و دو خواهرش ارث میبرند. او خواستههای پدرش را پذیرفت، اما پرسید که به جز اسما به کدام خواهر دیگر اشاره میکند. ابوبکر به او گفت که، حبیبه حامله است و گمان میبرد که فرزندش دختر باشد.[3]
ام کلثوم تحت نظر خواهرش عایشه تربیت شد. وقتی عمر بن خطاب از ام کلثوم خواستگاری کرد، عایشه نپذیرفت. عایشه دلیل این کارش را خشن بودن عمر اعلام کرد.[4]
ام کلثوم با پسر عموی پدرش طلحه بن عبیدالله که چهل سال از او بزرگتر بود ازدواج کرد. و با او صاحب سه فرزند بنامهای زکریا، یوسف، و عایشه شد.[5] طلحه در جنگ جمل در سال ۶۵۶ کشته شد.[5]
سپس او با عبدالرحمن بن عبدالله مخزومی ازدواج کرد. آنها سه پسر و دو دختر داشتند، ابراهیم الاحوال، موسی، امحمید و امعثمان[5]
ام کلثوم بنت ابیبکر از تابعین بود. او از عایشه حدیث نقل کرده که بخاری، مسلم، نسایی و ابن ماجه برخی از آنها را جمع آوری کردهاند.[6]