اقتصاد سبز
From Wikipedia, the free encyclopedia
اقتصاد سبز، اقتصادی است که در سایهٔ زندگی انسانهای پیشرفته و عدالت اجتماعی پدید میآید در حالی که در آن خطرها و آسیبهای زیستمحیطی در کمترین میزان ممکن است. اقتصاد سبز یک اقتصاد یا توسعهٔ اقتصادی است که بر پایهٔ توسعهٔ پایا و آگاهی از اقتصاد بومی (سازگار با بوم) بنا نهاده شدهاست.[1] اقتصاد سبز نوعی اقتصاد با هدف کاهش خطرات محیطی، کمبودهای اکولوژیکی و توسعه پایدار بدون تجزیه محیطی است. اگرچه، اقتصاد سبز ارتباط تنگاتنگ و نزدیکی با اقتصاد اکولوژیکی دارد، اما دارای کانون توجه کاربرد سیاسی تری است[2][3] گزارش ۲۰۱۱ اقتصاد سبز United Nations Environment Programme|UNEP بیان میکند که شرط و لازمه اقتصاد سبز نه تنها وجود اقتصاد کارآمد بلکه نیز اقتصاد منصفانه است. انصاف و عدالت حاکی از شناسایی و تشخیص ابعاد انصاف جهان و کشور، به ویژه تضمین گذر به اقتصاد کم کربن، منابع بر و جامعه فراگیر است "[4] ارزشیابی مستقیم سرمایه طبیعی و خدمات اکولوژیکی به عنوان وجود ارزشهای اقتصادی به اقتصاد اکوسیستمها، تنوع زیستی و بانک سرمایه طبیعی مراجعه شود و نظام حسابداری هزینه کامل که در آن هزینهها ی برون یابی شده در جامعه به وسیله اکوسیستمها به طرز معتبری ردیابی میشوند و به عنوان مسئولیتهای واحدی مورد توجه قرار میگیرند و تصور میشوند که به هیچ دارایی زیان وارد نمیکنند یا آن را کماهمیت نمیپندارند یکی از ویژگیهای متمایزکننده این نوع اقتصاد از نظامهای پیشین اقتصادی است.[5] روشهای دشته زنهای (استیکر) سبز و اکو برچسبهای سبز با رویارویی مشتریان با اندازههای هواداری و دوستداری محیط و توسعه پایدار پدید آمدهاند. بسیاری از صنایع شروع به اتخاذ این روشها به عنوان روش مهم و حیاتی ترویج روشهای سبز خود در جهانی سازی اقتصاد کردهاند.