منطقهٔ جغرافیایی در قارهٔ اروپا From Wikipedia, the free encyclopedia
جنوبشرقی اروپا یا اروپای جنوبشرقی (به انگلیسی: Southeast Europe) به کشورهایی گفته میشود که در یک منطقۀ جغرافیایی از اروپا، متشکل از شبهجزیرهٔ بالکان هستند. کشورهای مستقلی که در جنوبشرقی اروپا هستند به ترتیب حروف الفبای انگلیسی، آلبانی، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کرواسی، قبرس، یونان، کوزوو[persian-alpha 1]، مقدونیه، مولداوی، مونتهنگرو، رومانی، صربستان، اسلوونی و ترکیه میباشند.
این مرزها تا حد زیادی متفاوت بوده به دلایل سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و جغرافیایی بهطور گستردهای مورد مناقشه است.
نخستین بار از اصطلاح «جنوب شرق اروپا» در اتریش توسط پژوهشگر یوهان گئورگ فون هان (۱۸۱۱–۱۸۶۹) به عنوان یک اصطلاح گستردهتر از «بالکان» مطرح شد.[1]
این مفهوم بر اساس مرزهای شبهجزیرهٔ بالکان است. کشورهای داخل منطقهٔ بالکان عبارتند از:یونان، آلبانی، کوزوو[2] بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، مقدونیه و مونته نگرو.[3]
کشورهایی که تا حدودی در منطقه شرح داده شدهاند عبارتند از: کرواسی، رومانی با صربستان با اسلوونی و ترکیه است.[4]
تراکیهٔ شرقی ترکیه که در شمال تنگهٔ بسفر قرار دارد، حدود سه درصد از خاک کشور ترکیه را تشکیل داده و جزئی از جنوبشرقی اروپا است. تراکیهٔ شرقی شامل استان ادیرنه، استان قرقلرایلی، استان تکیرداغ و بخشی از استان استانبول میباشد.
پیمان دوام در جنوبشرقی اروپا در سال ۱۹۹۹ با هدف با هدف تقویت صلح و دموکراسی و حقوق بشر و اقتصاد در کشورهای جنوبشرقی اروپا به وجود آمد که تا سال ۲۰۰۸ برقرار بود؛ از آن پس شورای همکاری منطقهای (RCC) در فوریهٔ ۲۰۰۸ جایگزین آن شد. RCC مؤسسهای است که کشورهای خارج از منطقه نیز مانند اتحادیهٔ اروپا، ایالات متحده، ژاپن و ترکیه هم در آن قرار دارند. آلبانی و بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کرواسی، مقدونیه، مولداوی، مونته نگرو، رومانی و صربستان اعضای اصلی شورای همکاری منطقهای هستند.
جنوبشرق اروپا طی یک برنامۀ تنظیم شده در چارچوب سیاستهای فرامنطقهای ارضی به همکاری با اتحادیهٔ اروپا به منظور بهبود یکپارچهسازی و رقابت در این منطقه پرداختهاند.[8]