اختلال اضطراب جدایی
From Wikipedia, the free encyclopedia
اختلال اضطراب جدایی (به انگلیسی: Separation anxiety disorder) یکی از زیر شاخههای اختلالات اضطرابی است و شامل ترس از جدایی از فردی عزیز که با روند رشد طبیعی رفع نخواهد شد میشود. علائم آن حداقل ۳ تا از موارد زیر به مدت بیشتر از یک ماه برای افراد زیر هجده سال و بیشتر از شش ماه برای افراد بزرگسال است:
اطلاعات اجمالی اختلال اضطراب جدایی, تخصص ...
اختلال اضطراب جدایی | |
---|---|
تخصص | روانپزشکی، روانشناسی بالینی، روانشناسی |
طبقهبندی و منابع بیرونی | |
آیسیدی-۱۰ | F93.0 |
آیسیدی-۹-سیام | 309.21 |
دادگان بیماریها | 34361 |
مدلاین پلاس | 001542 |
ئیمدیسین | article/۹۱۶۷۳۷ |
سمپ | D001010 |
بستن
داشتن اضطراب همراه با احساساتی از جمله:
- جدایی یا دوری از خانه و افرادی که مورد علاقه فرد هستند.
- ترک خانه زیرا که مستلزم جدایی است.
- خوابیدن دور از افراد مورد علاقه (یعنی در اتاقی دیگر)
- نگرانی از آسیب رسیدن به افراد مورد علاقه.
- نگرانی از جدایی از افراد مورد علاقه (حتی اگر این اتفاق نزدیک نباشد و زودی اتفاق نیفتد).
- ترس بیاساس از اینکه خودشان یا عزیزانشان ربوده شوند یا آسیب ببینند.
- در ترک عزیزانشان (به عنوان مثال برای مسافرت یا مهمانی) تردید شدیدی دارند و گاهی خودداری میکنند.
- در خوابیدن به دور از عزیزان یا خوابیدن بهتنهایی مشکل دارند و سعی میکنند نزدیک عزیزانشان بخوابند.
- در صورت خوابیدن به دور از عزیزان یا تنهایی خوابیدن، دچار بدخوابی، بیخوابی، آشفتگی، غم و اندوه و حملات اضطرابی میشوند.
- در زمانهایی که از عزیزانشان دور میشوند یا احتمال دوری از آنها را میدهند، دچار دردهای جسمانی میشوند. دردهایی مثل سردرد، اسهال، گلودرد، سوزش معده و دل درد.
- ترس از انزوا از افراد مورد علاقه که شامل: ۱. کابوس شبانه ۲. علائم جسمانی[1]