From Wikipedia, the free encyclopedia
ابوالحسن علی واحدی همچنین شهرتیافته به واحدی نیشابوری (؟ - ۱۰۷۶) محدث، مفسر، زبانشناس، ادیب عربی ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود که بیش از هرچیز، برای تفاسیر قرآنش شناخته میشود.[1]
ابوالحسن واحدی ابوالحسن علی واحدی نیشابوری | |
---|---|
اطلاعات شخصی | |
درگذشته | ۴۶۸قمری |
دوران | سده پنجم هجری |
منطقه | نیشابور |
مذهب | سنی شافعی |
پیشه | حدیث، تفسیر قرآن، ادبیات عریی، زبان و لغتشناسی |
واحدی را از نویسندگان مهم و امام عصر خود در ادبیات، تفسیر، حدیث، فقه و نحو دانستهاند. وی همانند معمول همان زمان برای آموزش به شهرهای عراق، شام و حجاز مسافرت داشتهاست. او دانش تفسیر قرآن از ابواسحاق احمد بن محمد بن ابراهیم ثعلبی یادگرفت. از ابوطاهر بن محمش و قاضی ابوبکر حیری بن کندی عیسی بن یحیی گوش دراز و ابوابراهیم اسماعیل بن ابراهیم واعظ و محمد بن ابراهیم مزکی و عبدالرحمان بن حمدان نصروی و احمد بن ابراهیم نجار و دیگران حدیث شنید. ابوالحسن واحدی در سال ۴۶۸ یا ۴۶۹ هجری قمری در نیشابور درگذشت.
آثار او به زبان عربی است.