From Wikipedia, the free encyclopedia
آرامش در حضور دیگران فیلمی سینمایی به نویسندگی و تهیهکنندگی و کارگردانیِ ناصر تقوایی در سال ۱۳۵۱ است.[1]
آرامش در حضور دیگران | |
---|---|
![]() | |
کارگردان | ناصر تقوایی |
تهیهکننده | ناصر تقوایی |
نویسنده | ناصر تقوایی غلامحسین ساعدی براساس داستان آرامش در حضور دیگران |
بازیگران | اکبر مشکین ثریا قاسمی پرتو نوریعلامحمدعلی سپانلو لیلا بهاران علی نراقی |
موسیقی | هرمز فرهت |
فیلمبردار | منصور یزدی |
تدوینگر | عباس گنجوی |
تاریخهای انتشار | ۱۳۵۱ |
مدت زمان | ۸۶ دقیقه |
کشور | ایران |
آرامش در حضور دیگران نخستین فیلم بلند ناصر تقوایی است که در سال ۱۳۴۹ ساخته و توقیف شد و در نهایت پس از چهار سال وقفه در سال ۱۳۵۲ به نمایش درآمد. آرامش در حضور دیگران پس از نمایش محدودی که در جشن هنر شیراز (شهریور ۱۳۴۹) داشت، بایگانی شد و پس از چهار سال سرانجام از ۲۲ فروردین ۱۳۵۲ در سینما کاپری تهران به نمایش درآمد و با استقبال تماشاگران و منتقدان مواجه شد اما با اعتراض جامعهٔ پرستاران نمایشش برای همیشه متوقف شد. فیلمنامه این فیلم را تقوایی براساس داستان آرامش در حضور دیگران از مجموعهٔ «واهمههای بینامونشان» نوشتهٔ غلامحسین ساعدی نوشته است.[2]
این فیلم در نظرسنجی منتقدان و نویسندگان ماهنامه سینمایی فیلم به عنوان یکی از بهترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران انتخاب شده است.[نیازمند منبع]
سرهنگ بازنشستهای که پس از فوت همسرش با معلم جوانی به نام منیژه ازدواج کرده و در شهرستان زندگی میکند، مرغداریاش را میفروشد و به پایتخت بازمیگردد تا در کنار دخترانش ملیحه و مهلقا زندگی کند. دخترها زندگی بی بندوباری دارند. آمنه، کلفت خانه، میکوشد این را از چشم پدرشان پوشیده نگه دارد. پدر از وضع زندگی دخترها آزرده خاطر است و بیش از پیش به الکل پناه میبرد. ملیحه، دختر بزرگتر، که از برخوردهای نامزدش سپانلو به تنگ آمده، با بریدن رگ دستش خودکشی میکند و مهلقا، که آبستن است، به ازدواجی ناخواسته با علی تن میدهد. سرهنگ دچار جنون میشود و منیژه او را به کمک مسعود و آتشی در آسایشگاه روانی بستری میکند و مراقبت از او را به عهده میگیرد.[3]