گابریل لانگفلد
From Wikipedia, the free encyclopedia
گابریل لانگْفلِد (انگلیسی: Gabriel Langfeldt؛ (۲۳ دسامبر ۱۸۹۵–۲۸ اکتبر ۱۹۸۳)، یک روانپزشک نروژی که بعد از جنگ جهانی دوم، بین سالهای سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ میلادی، رئیس کمیسیون پزشکی قانونی نروژ بود.[1][2]
اطلاعات اجمالی گابریل لانگْفلِد, زادهٔ ...
گابریل لانگْفلِد | |
---|---|
![]() روانپزشک نروژی گابریل لانگْفلِد تصویر متعلق به موزه اسلو | |
زادهٔ | ۲۳ دسامبر ۱۸۹۵ |
درگذشت | ۲۸ اکتبر ۱۹۸۳ (۸۷ سال) |
تحصیلات | فوق دکترای روانپزشکی از دانشگاه اسلو |
پیشه | روانپزشک |
بستن
گابریل لانگْفلِد پس از شکست قوای هیتلری و آزادی نروژ، نقش عمده ای در محاکمات افراد متهم به جنایات جنگی و خیانت داشت. او پدیده نازیسم را از دیدگاه روانشناسی مورد مطالعه قرار داد و ضعف بررسی سلامت روانی متهمین را مورد انتقاد قرار داد. از جمله موارد معروفی که حضور یا نظرات وی در جریان محاکمات بحثانگیز بودهاست یکی محاکمه کنوت هامسون و دیگری دادگاه ویدکون کوئیسلینگ، بودهاست.[3]