دومین دولت گذار پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران (۱۳۵۸–۱۳۵۹) From Wikipedia, the free encyclopedia
هیئت دولت موقت شورای انقلاب از استعفای دولت موقت بازرگان در آبان ۱۳۵۸ تا آغاز کار دولت اول در مرداد ۱۳۵۹ نقش قوه مجریه حاکم بر ایران را ایفا میکرد. شورای انقلاب اسلامی ایران در این مدت همزمان نقش قانونگذاری را نیز بر عهده داشت. با تشکیل هیئت دولت توسط شورای انقلاب، تعدادی از اعضای شورا با عضویت در هیئت دولت از عضویت شورا خارج شدند و افراد دیگری جایگزین آنها شدند. بازرگان، صدر، معینفر و کتیرایی به عضویت شورا درآمدند و در عوض جلالی، موسوی و پیمان از عضویت شورا خارج شدند.[3]
هیئت دولت شورای انقلاب | |
---|---|
![]() موقت کابینه جمهوری اسلامی ایران | |
رئیس شورای انقلاب اسلامی ایران | |
![]() | |
تاریخ تشکیل | ۱۵ آبان ۱۳۵۸[1] |
تاریخ انحلال | ۲۰ مرداد ۱۳۵۹ |
افراد و سازمانها | |
رئیس کشور | سید روحالله خمینی |
رئیس دولت | سید محمد بهشتی (۱۵ آبان–۱۸ بهمن)سید ابوالحسن بنیصدر (از ۱۸ بهمن ۱۳۵۸) |
جانشین رئیس دولت | علیاکبر معینفر (به عنوان دبیر دوم)[2] |
شمار وزیران | ۱۷ وزیر + ۲ وزیر مشاور |
وزیران کناررفته (درگذشت/استعفا/برکناری) | ۴ استعفا |
پیشینه | |
انتخابات(ها) | بدون انتخابات |
دوره(های) مجلس | بدون مجلس |
پیشنهاد و تأیید | بدون رأی اعتماد |
پیشین | دولت موقت بازرگان |
پسین | دولت اول (رجایی) |