دیوار پردهای
سیستم پوشش دهنده بیرونی ساختمان / From Wikipedia, the free encyclopedia
دیوار پردهای، دیوار شیشهای یا کرتین وال (به انگلیسی: Curtain Wall) یک سیستم پوششدهندهٔ بیرونی ساختمان است. این نوع دیوار همانند سایر دیوارهای پیرامونی، غیرسازهای بوده و وظیفهٔ جدایی بیرون و درون ساختمان از هم را به عهده دارد و به همین علت از مصالح ساختمانی سبک ساخته میشود تا علاوه بر کاستن از بار مردهٔ ساختمان، هزینهٔ کمتری نیز داشته باشد. در صورت استفاده از شیشه به عنوان مصالح، میتوان از نور طبیعی در تمام طبقات ساختمان به وفور استفاده کرد. نمای دیوار شیشهای به جز وزن خود، هیچ بار مردهای از سازه را حمل نمیکند. این نوع دیوار، فشارهای افقی باد را به وسیلهٔ اتصالات به دال و تیر و در کل خود به سازه منتقل میکند. دیوار شیشهای تنها برای مقاومت ساختمان در برابر آب و هوای بیرون، نوسانات ناشی از فشار باد، نیروی زمینلرزه و نیروی حاصل از بار مردهٔ خود دیوار طراحی و محاسبه میگردد.
این مقاله به هیچ منبع و مرجعی استناد نمیکند. |
اولین نمونههای دیوار شیشهای با استفاده از پروفیلهای فلزی (فولاد) ساخته شد همچنین از چوب نیز به عنوان اجزای سخت مورد نیاز دیوار شیشهای استفاده میشد. با شروع ساخت شیتهای بزرگ شیشه در قرن هجدهم اولین دیوار شیشهای مدرن با استفاده از چوب در امپراتوری عثمانی ساخته شد.
با شروع دههٔ ۱۹۷۰ و پیشرفت و گسترش صنعت فلزات، بهویژه آلومینیم، استفاده از این فلز در مصالح ساختمانی رونق گرفت. امروزه از پروفیلهای اکسترودی آلومینیم در ساخت نماهای دیوار شیشهای استفاده میگردد. خواص منحصر به فرد فلز آلومینیم و قابلیت اکسترود به شکلها و طرحهای دلخواه و انعطافپذیری زیاد این فلز در طراحی مقاطع به هنگام اکسترود، این فلز را به اصلیترین مصالح در ساخت و تولید نمای دیوار شیشهای تبدیل کرد.
گسترش تولید شیشه با ابعاد بالا امکان نفوذ نور بیشتر به داخل ساختمان و کاهش هزینههای منبع نور و امکان استفادهٔ حداکثری از انرژی نور در روزهای کوتاه زمستان، معماران را بر آن داشت تا به جهت رسیدن به طراحی بهتر و دریافت بیشترین میزان نور طبیعی و همچنین امکان افزایش گسترهٔ دید از نمای داخلی ساختمان از شیشه بهعنوان جداکنندهٔ اصلی) دیوار (در فریمهای آلومینیمی بهره میبرند. همچنین حسب نوع طراحی و سایر محاسبات و مسائل پیش روی ساختمان میتوان از پشم سنگ، ورقهای فلزی مانند آلومینیم، کامپوزیتها یا ورقهای گالوانیزه و همچنین لوورها به عنوان سایر مصالح پُرکننده میتوان نام برد.