![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/USN_FWS_patch.svg/langfa-640px-USN_FWS_patch.svg.png&w=640&q=50)
برنامه آموزشی تاکتیکهای جنگنده ضربتی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
From Wikipedia, the free encyclopedia
برنامه آموزشی تاکتیکهای جنگنده ضربتی نیروی دریایی ایالات متحده (انگلیسی: United States Navy Strike Fighter Tactics Instructor program) مشهور به تاپگان (انگلیسی: TOPGUN) تاکتیکها و تکنیکهای جنگنده و ضربتی را به خلبانان و افسران پرواز دریایی نخبه و منتخب، که به عنوان مربی جانشین به واحدهای عملیاتی خود بازمیگردند، آموزش میدهد. نام اولیه این مرکز آموزشی، «مدرسه جنگافزارهای شکاری نیروی دریایی ایالات متحده» بود که در ۳ مارس ۱۹۶۹ میلادی[1] در پایگاه نیروی هوایی، دریایی میرامار در سن دیگو بنیان نهاده شد.[2][3] در سال ۱۹۹۶، آن مرکز قدیمی با «مرکز حمله و جنگ هوایی نیروی دریایی» در پایگاه هوایی فالون نوادا ادغام شد.[4]
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/USN_FWS_patch.svg/250px-USN_FWS_patch.svg.png)
این مرکز در آغاز تنها ۸ فانتوم اف-۴ مکدانل داگلاس در اختیار داشت. سپس داگلاس ای-۴ اسکایهاوک و نورثروپ تی-۳۸ تالون را برای شبیهسازی مشخصات میگ-۱۷ و میگ-۲۱ بهخدمت گرفت. در این مرکز آموزشی گاهی هم از گرومن ای-۶ اینترودر و کانویر اف-۱۰۶ دلتا دارت متعلق به سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا استفاده میشد. بعدها برای شبیهسازی هواپیماهای دشمن از کفیر، جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن و نورثروپ اف-۵ هم استفاده شد.[5]