Palentzia[1] (gaztelaniaz eta ofizialki, Palencia) izen bereko probintziako hiriburua da. 82.263 biztanle zituen 2006an.
Palentzia Palencia | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Espainiako udalerria | |||||||||||
![]() | |||||||||||
| |||||||||||
Administrazioa | |||||||||||
Estatu burujabe | ![]() | ||||||||||
Autonomia | ![]() | ||||||||||
Probintzia | Palentziako probintzia | ||||||||||
Alkatea | Alfonso Polanco (en) ![]() | ||||||||||
Izen ofiziala | Palencia | ||||||||||
Jatorrizko izena | Palencia | ||||||||||
Posta kodea | 34001–34006 | ||||||||||
INEk ezarritako kodea | 34120 | ||||||||||
Herriburua | Palencia | ||||||||||
Geografia | |||||||||||
Koordenatuak | 42°01′N 4°32′W | ||||||||||
![]() | |||||||||||
![]() | |||||||||||
Azalera | 94,71 km² | ||||||||||
Altuera | 749 m | ||||||||||
Mugakideak | Villamuriel de Cerrato, Dueñas, Santa Cecilia del Alcor, Autilla del Pino, Grijota, Husillos, Fuentes de Valdepero, Villalobón eta Magaz de Pisuerga | ||||||||||
Demografia | |||||||||||
Biztanleria | 76.331 (2023)![]() | ||||||||||
| |||||||||||
Dentsitatea | 806 bizt/km² | ||||||||||
Informazio gehigarria | |||||||||||
Telefono aurrizkia | 979 | ||||||||||
Ordu eremua | UTC+01:00 | ||||||||||
Hiri senidetuak | Bourges | ||||||||||
Matrikula | P | ||||||||||
aytopalencia.es |
Merkataritza eta industria (ehungintza, janari industria, kimika industria) dira ekonomia jarduera nagusiak[2].
Erromatar hiria izan zen (Pallantia). Apezpiku egoitza izan zen IV. mendetik aurrera. Musulmanek suntsitu ondoren, basamortu bihurtua geratu zen Palentziako lurraldea, baso guztiak bota baitzituzten haiek. Nafarroako Antso Nagusiak hiria berriro eraiki zuen (1032), apezpiku egoitza berritu zuen eta eskubide batzuk eman zizkion (1035-II-17). Alfontso VIII.a Gaztelakoak Espainiako lehenengo unibertsitatea sortu zuen han (1208), 1262. urtean Salamancara eraman zena[2].
Aipagarriak dira , besteak beste, 1321-1516 bitartean eraikitako katedrala (Juan de Flandesen erretaula nagusia, 1509; Jan Joest de Haarlemen Ama Errukitakoa triptikoa, 1505; Grecoren San Sebastian, 1580; Pedro Berrugueteren diptiko bat eta Mateo Cerezoren Santa Katalinaren ezkontza mistikoak), San Miguel eliza (XII-XIII. mendeak), San Pablo monasterioko eliza gotikoa (XVI-XVII. mendeak) eta Santa Clara eliza gotikoa (XIV-XV. mendeak)[2].
Bestela, bertako Aste Santua deklaratu dute nazioarteko interes turistikodun jaia.