britainiar sufragista From Wikipedia, the free encyclopedia
Lucy Minnie Baldock, ezkongabetan Lucy Minnie Rogers (Bromley, 1864ko azaroaren 20a- Poole, Britainia Handia eta Irlandako Erresuma, 1954ko abenduaren 10a) britainiar sufragista izan zen.[1][2][3] Annie Kenneyrekin batera, Londresen Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoaren lehen ordezkaritza sortu zuen.[3][4]
Minnie Baldock | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Bromley-by-Bow (en) ![]() |
Herrialdea | ![]() ![]() |
Heriotza | 1954ko abenduaren 10a (90 urte) |
Hezkuntza | |
Hizkuntzak | ingelesa |
Jarduerak | |
Jarduerak | sufragettea |
Kidetza | Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoa |
![]() |
Lucy Minnie Rogers Bromley-by-Bowen (Londres) jaio zen 1864an. Alkandora-fabrika batean lan egin zuen. 1888an Harry Baldockekin ezkondu zen eta bi seme-alaba izan zituzten.[5] Londresko East End ezaguna zen bere egoera txarrarengatik, eta Baldock-ek bat egin zuten Alderdi Laborista Independentearekin (ILP, ingelesezko siglengatik), Keir Hardie sozialista 1892an bere barrutiko Legebiltzarreko kide (MP) bihurtu ondoren. Charlotte Despard eta Dora Montefiorerekin lan egin zuen.[6] Muturreko zailtasunak arintzeko erabiltzen zen tokiko langabezia-funtsaren ardura bere gain hartu zuen. Emakumeei ez zitzaien uzten Parlamentuko kide izaten, baina ILP horrek 1905ean West Ham Board of Guardianseko kide izateko hautatu zuen.
Baldock-ek eta Annie Kenney-k Londresko (Canning Town) lehen sukurtsala osatu zuten, Emakumeen Batasun Sozial eta Politikoan, 1906an, Mánchesterren, eta bilerak egin zituzten Canning Town Public Hall-en.[3] Baldock 1905eko abenduaren 21ean liberalen hauteskundeen aurreko bilerara joan zen. Larruzko berokia janzten zuen Annie Kenneyren 'zerbitzari' gisa jantzita zegoen Royal Albert Hallean, eta biak gela batean eseri ziren. Kenneyk 'Votes for Women' esaten zuen pankarta bat jarri zuen bazterrean eta oihu egin zuen. Istilua sortu zen. Hurrengo egunean, Baldock-ek Sir Henry Campbell-Bannerman bisitatzera joan zen Kenney eta Teresa Billington-Greigekin, liberalak emakumeen sufragioaz noiz arduratuko ziren galdetzeko. Ondorioz, Dora Montefiorek postal batean Baldock-en 'jarrera zintzoa' zoriondu zuen. Baldock WSPUko langile ordaindua eta Daisy Parsonsen aholkularia izan zen, eta Emmeline Pethick-Lawrenceren 30 txelinen posta-igorpena jaso zuen, Derbyshire-ko Long Eatonen bileretara joateko gastuak ordaintzeko.[5][6] Canning Town taldera joateko gonbidatutako hizlarien artean Emmeline Pethick-Lawrence, Annie Kenney eta Flora Drummond zeuden. Baldock-ek ere antolatu eta hitz egin zuen aire zabaleko bilera batean Upton Park-en.[7] Baldock 1906ko urriaren 23an atxilotu zuten (Nellie Martel eta Anne Cobden Sandersonekin batera), ordena publikoa aldatzeagatik. Legebiltzarraren hasierako saioan. 1907an, Jane Sbarborough-i Hollowayko kartzelan egin zion bisitaren berri eman zion taldeari, sufragisten arteko seinaleen berri izan zuenean, aldi berean kartzelaratuta baitzeuden, baina ez zitzaien haien artean hitz egiten uzten. Baldock espetxeko atean ere egon zen Christabel Pankhurstekin, Flora Drummond eta beste pertsona askatuei laguntzeko eta ospakizun gisa, hotelean gosaria hartzeko. 1907ko ekainean, Louise Eatesek eskatuta, Kensington WSPUn eta abuztuan Kensingtonen zegoen etxe batean ere hitz egin zuen, Emmeline Pankhurst-ekin, Sara Jessie Stephenson-ek bere No Other Way (Ez dago beste modurik) panfletoan adierazi zuen bezala, "emakume aberatsak ohartu daitezen emakume pobreek zer zailtasun dituzten botoa eskatzeko”.
1907ko azaroan, Isle of Dogs-eko diputatu liberal baten kanporatzea grabatzen ari zen Baldock, eta leiho batetik kanpo aulki batean eseri zen, "Botoak emakumeentzat" oihuka. 1908ko udan Nottinghamen egon zen Elsa Gyerekin, WSPU martxan jartzeko. 1909ko apirilean 500 bat sufragista zeuden gosarian Picadillyn, Emmeline Pethick-Lawrenceren askapena ospatzen.[8]
Baldock hamabi emakumerekin egon zen atxilotuta, Londresko kaleetan Erresuma Batuko Komunen Ganbararantz ilaran ibili ondoren, 1908ko otsailean Emmeline Pankhurst-ekin, "Caxton Hall-eko konferentzian eskaera bat aurkezteko, sufragisten arau-hausteak lehen mailako delitu txiki gisa tratatzeari agintariek uko egin zioten eta".[9] Baldock, Emmeline Pankhurst eta beste batzuk atxilotu egin zituzten eta beste batzuekin batera, agintaritzari aurre egitea eta oztopoak jartzea leporatuta.[10]
Baldock-ek bere bi seme-alabak aitarekin utzi behar izan zituen, berak hilabete bat kartzelan bete baitzuen, ikaskide sufragistek lagundu zioten, Maud Arncliff Sennett barne, jostailuak bidalita.[6] Baldock-ek mezu bat argitaratu zuen Votes for Women-en 1908ko martxoaren 1ean, 82. or.:
"Hainbeste maite dut askatsuna! Horregatik, emakume guztiek askatasun hori izan arte borroka egingo dut"
Urte hartako apirilean, WSPUko Emily Cobb-ek etxeko laguntzaile baten kostua babesteko eskaintza egin zuen, Baldock-ek egin zezakeen lana egiteko denbora izateko, haren lana beste askok ezin zutela egin eta. Maiatzean Baldock Annie Kenneyrekin izan zen Bristolen. Birlytik gertu etxe bat alokatu zuten.
Augustine Birrell diputatu liberal eta estatu-idazkari irlandarrak, etxe horretatik gertu hitz egin behar zuen, Elsie Howey eta Vera Holme-ri laguntzeko; gau osoan Aretoan ezkutatu ziren ekitaldian parte hartzeko. 1909ko urrian, Flora Drummond eta Pankhurstekin atxilotu zuten berriro Baldock Clement's Inn.
Kartzelan egondako sufragista gisa, ohorea eman zitzaion 1909ko otsailean Somerseten Eagle Housen oroitzapenezko zuhaitz bat landatzeko. Mary Blathwayt-en familiaren etxea, haiek laguntzaileak izan ziren eta. Aitak oroitzapenezko argazkiak atera zituen, eta gero lore-landareak bidali zizkion hurrengo apirilean, lorategirako.
Hurrengo urtean, Baldock-ek Wimbledon Common-en hitz egin zuen. Minnie Turnerrek ordaindu zion bidaia, Mary Clarkeri Brightonen astebetez egin zuen kanpainan laguntzeko.
1911n, minbizia diagnostikatu zioten Baldocki, eta Louisa Aldrich-Blakek egin zion ebakuntza. Baldock berreskuratu egin zen, baina gero eta militanteagoa zen WSPU taldearekin zuen harremana utzi zuen. Edith How-Martynekin harremanetan egon zen eta Emakumearen Sufragiorako Elizaren Ligako kide izaten jarraitu zuen. 1913. urtearen hasieran, bera eta haren familia Liverpoolera joan ziren seme-alabak ontzioletan lan bila.* Baina, beste informazio batzuek Southamptonera joan zirela esaten dute.
Baldock-ek Emmeline Pankhurst-en hiletan parte hartu zuen, kolore zuri-purpura eta berdea zeramala (1928), eta 1930ean estatua inauguratu zuen. Balock-ek ere lagundu zion Edith How-Martyni Suffragette Fellowshipeko mugimenduaren dokumentazioan.[11]
Poolen hil zen 1954an, laurogeita hamar urte zituela.[6]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.