![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Peter_Bogdanovich.jpg/640px-Peter_Bogdanovich.jpg&w=640&q=50)
Peter Bogdanovich
From Wikipedia, the free encyclopedia
Peter BOGDANOVICH (en serba: Петар Богдановић, Petar Bogdanović) OSE (naskiĝis la 30-an de julio 1939(nun 1939-07-30), mortis 6-a de januaro 2022) estis usona reĝisoro, verkisto, aktoro, produktoro, kritikisto kaj kin-historiisto. Parto de la tajdo de la reĝisoroj de "Nova Holivudo", la kariero de Bogdanovich startis kiel kin-ĵurnalisto ĝis li estis dungita por labori por la filmo de Roger Corman nome The Wild Angels (1966). Post la sukceso de la filmo, li sukcesis reĝisori sian propran filmon Targets (1968) kaj poste akiris pli ampleksan popularecon pro sia dramo laŭdita de kritikistoj nome The Last Picture Show kun Jeff Bridges kaj Cybill Shepherd (1971), kiu atingis ok nomumojn por Oskar-premioj inter kiuj la Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Reĝisoro.
Post la sukceso de The Last Picture Show, li reĝisoris la frenezan komedion What's Up, Doc? (1972), kiu estis grava sukceso de biletvendado kaj estis konsiderata unu el la plej bonkvalitaj komediaj filmoj de ĉiu tempo[1][2] kaj alian kritikan kaj biletvendadan sukceson nome Paper Moon (1973), kiu havigis al li nomumon por la Premio Ora Globo al la Plej Bonkvalita Reĝisoro. Liaj postaj tri filmoj estis ĉiuj kritikaj kaj biletvendadaj malsukcesoj; kiel Daisy Miller denove kun Cybill Shepherd (1974). Post kvar-jara hiato, li faris revenon per Saint Jack (1979) kaj They All Laughed (1981). Ekde tiam, li sekvis al rektaj filmoj kiel Mask (1985), Noises Off (1992), The Cat's Meow (2001) kaj She's Funny That Way (2014). Kiel aktoro, li estas plej bone konata kiel Elliot Kupferberg de la serio de HBO nome The Sopranos kaj pro sia rolo en la filmo de Orson Welles nome The Other Side of the Wind, kiun li ankaŭ helpis finigi.[3]
Kiel faka kinhistoriisto, li reĝisoris dokumentajn filmojn kiel Directed by John Ford (1971) kaj publikigis ĉirkaŭ dek librojn kelkaj el kiuj inkludas intervjuojn kun siaj amikoj Howard Hawks, Alfred Hitchcock kaj Orson Welles. Li ankaŭ verkis memoron pri sia rilato kun la manekeno Dorothy Stratten kaj pri ŝia murdo titolita The Killing of the Unicorn. La filmoj de Bogdanovich estis influo super kelkaj reĝisoroj kiel Quentin Tarantino,[4] Rian Johnson,[5][6], David Fincher,[7] Edgar Wright,[8] fratoj Safdie,[9] Wes Anderson, kaj Noah Baumbach.[10]