From Wikipedia, the free encyclopedia
La Matiakoj - latine Mattiaci - laŭ la priskribo de Tacito estis antikva ĝermana tribo rilataj al la ĥatoj (Chatti), iliaj ĝermanaj najbaroj oriente. La Mattiaci vivis ĉe la limo de la Romia Imperio ĉe la dekstra bordo de la Rejno en la areo de la aktuala urbo Wiesbaden (Aquae Mattiacorum), en la suda parto de la mezalta montaro Taunus kaj en la regiono Wetterau norde de la nuna urbo Frankfurto ĉe Majno. Dum la kultado de diversaj keltaj diaĵoj kiel Sirona aŭ Epona estas atestita, ekzistas ĝis nun pruvo nek pri adoro de ĝermanaj dioj nek pri uzo de specifaj produktoj de ĝermana origino.[1]
Matiakoj | |
---|---|
izolita homa grupo | |
Ŝtatoj kun signifa populacio | |