ontzuren
From Wiktionary, the free dictionary
From Wiktionary, the free dictionary
From zuur (“acid, sour”) + ont- -en (“privative circumfix”) or ont- (“privative prefix”) + zuren (“to make or become acidic”).
ontzuren
Conjugation of ontzuren (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | ontzuren | |||
past singular | ontzuurde | |||
past participle | ontzuurd | |||
infinitive | ontzuren | |||
gerund | ontzuren n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | ontzuur | ontzuurde | ||
2nd person sing. (jij) | ontzuurt, ontzuur2 | ontzuurde | ||
2nd person sing. (u) | ontzuurt | ontzuurde | ||
2nd person sing. (gij) | ontzuurt | ontzuurde | ||
3rd person singular | ontzuurt | ontzuurde | ||
plural | ontzuren | ontzuurden | ||
subjunctive sing.1 | ontzure | ontzuurde | ||
subjunctive plur.1 | ontzuren | ontzuurden | ||
imperative sing. | ontzuur | |||
imperative plur.1 | ontzuurt | |||
participles | ontzurend | ontzuurd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
From ont- (“inchoative prefix”) + zuren (“to make or become acidic”).
ontzuren
Conjugation of ontzuren (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | ontzuren | |||
past singular | ontzuurde | |||
past participle | ontzuurd | |||
infinitive | ontzuren | |||
gerund | ontzuren n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | ontzuur | ontzuurde | ||
2nd person sing. (jij) | ontzuurt, ontzuur2 | ontzuurde | ||
2nd person sing. (u) | ontzuurt | ontzuurde | ||
2nd person sing. (gij) | ontzuurt | ontzuurde | ||
3rd person singular | ontzuurt | ontzuurde | ||
plural | ontzuren | ontzuurden | ||
subjunctive sing.1 | ontzure | ontzuurde | ||
subjunctive plur.1 | ontzuren | ontzuurden | ||
imperative sing. | ontzuur | |||
imperative plur.1 | ontzuurt | |||
participles | ontzurend | ontzuurd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |