Συμβουλιακός κομμουνισμός
From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο συμβουλιακός κομμουνισμός είναι μία υπεραριστερή κίνηση με καταγωγή από Γερμανία και Ολλανδία το 1920. Τέτοιο κόμμα ήταν το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα της Γερμανίας (KAPD), που ιδρύθηκε το 1918. Ο συμβουλιακός κομμουνισμός τοποθετείται ανάμεσα στον αριστερό μαρξισμό και στον ελευθεριακό σοσιαλισμό.
![]() |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Το κεντρικό επιχείρημα του συμβουλιακού κομμουνισμού, σε αντίθεση με εκείνα της σοσιαλδημοκρατίας και λενινιστικού κομμουνισμού, είναι ότι τα συμβούλια της δημοκρατίας των εργαζομένων που προκύπτουν από τα εργοστάσια και οι δήμοι, είναι η φυσική μορφή της ταξική οργάνωσης και κυβερνητικής εξουσίας. Αυτή η άποψη είναι αντίθετη τόσο με τη ρεφορμιστική όσο και με την λενινιστική ιδεολογία, όπου τα εργατικά κόμματα συμμετείχαν σε κοινοβούλια και κυβερνήσεις.
Παρά την κοινή γενική κατεύθυνση, οι συμβουλιακοί κομμουνιστές είχαν κατά καιρούς αρκετές διαφορές μεταξύ τους.[1] Η βασική αρχή του κομμουνισμού είναι ότι πρέπει η κυβέρνηση και η οικονομία να διαχειρίζονται από τα εργατικά συμβούλια τα οποία απαρτίζονται από αντιπροσώπους που εκλέγονται στον χώρο εργασίας και είναι ανακλητά ανά πάσα στιγμή. Ως εκ τούτου, οι συμβουλιακοί κομμουνιστές αντιτάχθηκαν στον κρατικό αυταρχικό γραφειοκρατικό σοσιαλισμό. Η ιδέα ενός «επαναστατικού κόμματος» τους βρίσκει αντίθετους, δεδομένου ότι οι συμβουλιακοί κομμουνιστές πιστεύουν ότι μια επανάσταση υπό την ηγεσία ενός κόμματος θα παραγάγει αναγκαστικά κομματική δικτατορία. Οι συμβουλιακοί κομμουνιστές στηρίζουν τη δημοκρατία του εργαζομένου, επιδιώκοντας να παραχθεί μια ομοσπονδία των εργατικών συμβουλίων.