Αργεντινός ποδοσφαιριστής και προπονητής From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Σαντιάγκο Ερνάν Σολάρι Πόγκιο (ισπανικά: Santiago Hernán Solari Poggio) (7 Οκτωβρίου 1976) είναι Αργεντινός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Σαντιάγκο Σολάρι | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | Santiago Solari (Ισπανικά) |
Γέννηση | 7 Οκτωβρίου 1976[1][2][3] Ροζάριο |
Χώρα πολιτογράφησης | Αργεντινή |
Ύψος | 185 cm ![]() |
Βάρος | 75 kg ![]() |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Ισπανικά |
Σπουδές | Πανεπιστήμιο Στόκτον |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | ποδοσφαιριστής προπονητής ποδοσφαίρου[4] |
Οικογένεια | |
Γονείς | Eduardo Solari |
Αδέλφια | Liz Solari David Solari Εστέμπαν Σολάρι |
![]() | |
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της 16χρονης επαγγελματικής του καριέρας στην Ισπανία, παίζοντας συνολικά 177 αγώνες στην Πριμέρα Ντιβισιόν και σκοράροντας 17 γκολ κυρίως με τη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά έπαιξε και στην Ιταλία για την Ίντερ, κατακτώντας 13 μεγάλους τίτλους με τις δύο ομάδες.
Ο Σολάρι άρχισε να εργάζεται ως προπονητής το 2013, και συνέχισε να εργάζεται αρκετά χρόνια με τη Ρεάλ Μαδρίτης σε διαφορετικές ιδιότητες.
Γεννημένος στο Ροσάριο της Σάντα Φε,[5] ο Σολάρι έπαιξε ποδόσφαιρο στην ακαδημία της Νιούελς Ολντ Μπόις και της Ρενάτο Τσεζαρίνι, αφού επέστρεψε από τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου φοίτησε στο Κολέγιο Ρίτσαρντ Στόκτον στο Νιου Τζέρσεϊ.[6] Εντάχθηκε στη Ρίβερ Πλέιτ στα μέσα της σεζόν 1995–96, κάνοντας το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Αργεντινής στις 12 Μαΐου.
Ο Σολάρι εμφανίστηκε σε 24 αγώνες πρωταθλήματος στην πρώτη του πλήρη σεζόν, βοηθώντας τη Ρίβερ στα τουρνουά Απερτούρα και Κλαουσούρα.[7]
Ο Σολάρι μετακόμισε στην Ισπανία στα τέλη της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου του 1999, υπογράφοντας με την Ατλέτικο Μαδρίτης. Έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στην Πριμέρα Ντιβισιόν στις 7 Φεβρουαρίου, σε μια εκτός έδρας ήττα με 2–1 εναντίον της ΟΝ Σαλαμάνκα.[8]
Ο Σολάρι είχε την καλύτερη ατομική του σεζόν το 1999–2000, όταν σημείωσε 6 γκολ σε 34 αγώνες, αλλά οι Κολχονέρο υποβιβάστηκαν από την κορυφαία κατηγορία.[9]
Στη συνέχεια, ο Σολάρι μετακόμισε στην κορυφαία ομάδας της πόλης, τη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία πλήρωσε στην Ατλέτικο τη ρήτρα εξαγοράς του ύψους 600 εκατομμυρίων πεσέτων.[9] Μετά από μια κακή πρώτη σεζόν έγινε βασικός, μολονότι αρχικά ήταν αναπληρωματικός. Στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2001-02, στο οποίο έπαιξε και τα 90 λεπτά, συμμετείχε στη φάση που οδήγησε στο εκπληκτικό γκολ του Ζινεντίν Ζιντάν εναντίον της Μπάγερ Λεβερκούζεν, σε μια ενδεχόμενη νίκη με 2-1.[10]
Η καλύτερη σεζόν του Σολάρι με τη Ρεάλ ήταν το 2003–04, αλλά τα 5 γκολ του σε 34 εμφανίσεις – 15 εκκινήσεις, 1.539 λεπτά δράσης – μπορούσαν μόνο να βοηθήσουν την ομάδα να φτάσει στην 4η θέση του πρωταθλήματος. Κατά τη διάρκεια της πενταετίας του έπαιξε επίσης 49 αγώνες στο Τσάμπιονς Λιγκ, σκοράροντας 7 φορές.[11]
Ο Σολάρι υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Ίντερ το καλοκαίρι του 2005 για 6 εκατομμύρια ευρώ.[12][13] Χρησιμοποιήθηκε με φειδώ κατά τη διάρκεια της τριετούς θητείας του (μέγιστο 21 αγώνες στη δεύτερη σεζόν του), αλλά κέρδισε τρεις συνεχόμενους τίτλους Σέριε Α για να προσθέσει στην τροπαιοθήκη του. Του αφαιρέθηκε το τρόπαιο του 2006 λόγω του σκανδάλου Καλτσιόπολι.[14][15]
Στις 30 Ιουνίου 2008, το συμβόλαιο του Σολάρι με τους Νερατζούρι έληξε και αμέσως μετά εντάχθηκε στην Σαν Λορένσο ντε Αλμάγρο.[16] Στις 9 Ιουλίου του επόμενου έτους, εντάχθηκε στην Ατλάντε ΦΚ από το Μεξικό, ξανά με ελεύθερη μεταγραφή.[17]
Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2010, ο 34χρονος Σολάρι υπέγραψε με την Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ της Ουρουγουάης για ένα χρόνο, και πάλι ως ελεύθερος.[18] Αποσύρθηκε μόνο μετά από μερικούς μήνες.
Ο Σολάρι έκανε 11 συμμετοχές για την Εθνική Αργεντινής σε πέντε χρόνια. Ωστόσο, δεν επιλέχθηκε για καμία σημαντική διεθνή διοργάνωση.[19]
Ο Σολάρι ξεκίνησε να εργάζεται ως προπονητής το 2013, όπου αρχικά ήταν προπονητής της ομάδας νέων της Ρεάλ Μαδρίτης.[20][21] Ενόψει της σεζόν 2016–17, διορίστηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια, που αγωνίστηκεστη Σεγούντα Ντιβισιόν Β.[22]
Στις 29 Οκτωβρίου 2018, ο Σολάρι διορίστηκε προσωρινός προπονητής της πρώτης ομάδας μετά την απόλυση του Γιούλεν Λοπετέγι. Ανέλαβε τον ρόλο την επόμενη μέρα[23] και έγινε επίσημος προπονητής 14 ημέρες αργότερα, επειδή στην Ισπανία κανένας σύλλογος δεν επιτρεπόταν να έχει προσωρινό προπονητή για περισσότερες από δύο εβδομάδες.[24][25] Κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του 2018 κατά τη διάρκεια της θητείας του, επεκτείνοντας τη βασιλεία της Ρεάλ στη διοργάνωση σε τρεις συνεχόμενους τίτλους.[26]
Ο Σολάρι απολύθηκε στις 11 Μαρτίου 2019.[27]
Στις 29 Δεκεμβρίου 2020, ο Σολάρι παρουσιάστηκε ως ο νέος προπονητής της Κλουμπ Αμέρικα από το Μεξικό μετά την υπογραφή διετούς συμβολαίου, αντικαθιστώντας τον απολυμένο Μιγκέλ Ερέρα.[28] Δεν έλαβε έγκαιρα την άδεια εργασίας του και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να είναι στον πάγκο για τον εναρκτήριο αγώνα της ομάδας της σεζόν ενάντια στην Ατλέτικο Σαν Λουίς.[29] Έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Μεξικού την επόμενη εβδομάδα, σε μια εκτός έδρας ήττα 1–0 από την ΚΦ Μοντερρέι[30] και κέρδισε τον πρώτο του αγώνα εναντίον της ΦΚ Χουάρες στις 26 Ιανουαρίου.[31] Οδήγησε την ομάδα στη 2η θέση στον γενικό πίνακα, αλλά αποκλείστηκε στους προημιτελικούς από τον ΚΦ Πατσούκα.[32]
Η Αμέρικα ξεκίνησε το τουρνουά Απερτούρα 2021 με 4 νίκες και 1 ισοπαλία σε 5 αγώνες, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό του Σολάρι με τον σύλλογο σε 18 νίκες από τους πρώτους 27 αγώνες του, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ που έθεσε ο Λέο Μπεενχάκερ κατά τη σεζόν 1994–95.[33] Τους οδήγησε στον τελικό του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ στα τέλη Οκτωβρίου, χάνοντας με 1-0 από τη Μοντερέι.[34] Η ομάδα ολοκλήρωσε την κανονική φάση της Απερτούρα 1η στον πίνακα με 37 βαθμούς, αν και έχασε για άλλη μια φορά στην προημιτελική φάση, αυτή τη φορά με συνολικό σκορ 3-1 από την Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ. Είχαν καταφέρει να μείνουν αήττητοι στην έδρα τους καθ΄ όλη τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους 2021 (13 νίκες και 3 ισοπαλίες).[35]
Ο Σολάρι απολύθηκε στις 2 Μαρτίου 2022, μετά από κακή πορεία αποτελεσμάτων.[36]
Ρίβερ Πλέιτ
Ρεάλ Μαδρίτης
Ίντερ Μιλάνου
Ρεάλ Μαδρίτης
Αμέρικα
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.