From Wikipedia, the free encyclopedia
Το Μπατρούν ή Βοτρύς (αραβικά: البترون, Batroun) είναι παραλιακή πόλη του βορείου Λιβάνου και ένας από τους πιο προσφιλείς τουριστικούς προορισμούς στον Λίβανο. Βρίσκεται σε απόσταση 56 χλμ. βόρεια της Βηρυτού και 18 χλμ. βόρεια από την πόλη της Βύβλου, κοντά στις προσβάσεις του Όρους Λιθοπρόσωπο (Lithoprosopon). Κατοικείται κυρίως από Καθολικούς Μαρωνίτες, αλλά και σημαντικό αριθμό Ελληνορθόδοξων Χριστιανών.
![]() |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
Μπατρούν | |
---|---|
![]() | |
34°15′17″N 35°39′32″E | |
Χώρα | Λίβανος |
Διοικητική υπαγωγή | Λίβανος |
Έκταση | 4,68 km² |
Υψόμετρο | 34 μέτρα |
Πληθυσμός | 38.000 |
Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος |
![]() | |
Το Μπατρούν φημίζεται και αποτελεί τοπική σπεσιαλιτέ της πόλης η παγωμένη φρέσκια λεμονάδα, που σερβίρεται σ’ όλα τα καταστήματα και τα καφέ της, όπως στο πασίγνωστο καφε-ζαχαροπλαστείο “Hilmi Sweets”.
Το Μπατρούν θεωρείται μία από τις αρχαιότερες πόλεις του κόσμου. Η πόλη μνημονεύεται από τους αρχαίους συγγραφείς Στράβωνα, Πλίνιο, Πτολεμαίο και τον Βυζαντινό γραμματικό Στέφανο Βυζάντιο υπό το όνομα "Βοτρύς" ή "Βοθρύς".
Η πόλη αναφέρεται ως «Μπατρούνα» (Batruna) στις πινακίδες της Τελ αλ-Αμάρνα (Tell al-Amarna) της Άνω Αιγύπτου, που χρονολογούνται από το 1360 π.Χ. Η φοινικική πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε από τον βασιλιά της Τύρου Ιθώβαλο (Ittobaal), που βασίλευσε κατά την εποχή του Ναβουχοδονόσορα γύρω στο 870 π.Χ.
Κατά την αρχαιότητα, η πόλη ήταν γνωστή με το ελληνικό όνομα «Βοτρύς», που προερχόταν από τα περίφημα αμπέλια της περιοχής και την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας σταφυλιών, ενώ και σήμερα διατηρείται στην πόλη η ανάμνηση της αρχαίας ονομασίας.
Οι Ρωμαίοι διατήρησαν το ελληνικό όνομα, χτίζοντας στα βορειοανατολικά της πόλης ρωμαϊκό θέατρο, κατάλοιπα του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα στον κήπο μιας ιδιωτικής κατοικίας. Αργότερα, η πόλη αναδείχτηκε οχυρό ορμητήριο πειρατών.
Στους μεσαιωνικούς χρόνους, η πόλη ονομαζόταν «Βούτρον» (Butron) και υπαγόταν στην κομητεία της Τρίπολης. Ο σουλτάνος της Αιγύπτου Καλαούν (Qalaun) επανέκτησε την πόλη από τους Φράγκους το 1288. Κατά την εποχή των Σταυροφοριών, η πόλη ήταν πασίγνωστη για τους περίφημους αμπελώνες της.
Στο αρχαίο λιμάνι της πόλης υπάρχει ένα εντυπωσιακό φυσικό θαλάσσιο τείχος, που είχε ενισχυθεί από τους Φοίνικες, κατάλοιπα του οποίου είναι ορατά και σήμερα.
Κοντά στο γραφικό ψαράδικο λιμάνι του Μπατρούν βρίσκονται δύο από τα πιο αξιόλογα και ιστορικά μνημεία της πόλης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, έχει 21 περίφημα ζωγραφικά θυρώματα και ξυλόγλυπτα περιστέρια πάνω από το τέμπλο του ναού.
Εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κόσμημα της πόλης είναι η τρίκλιτη Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου με τα δίδυμα καμπαναριά, γνωστή ως «Εκκλησία των Ψαράδων», με το ολόσωμο άγαλμα του αγίου στο αέτωμα της πρόσοψης.
Με θέα προς το αρχαίο φυσικό θαλάσσιο τείχος, υπάρχει η γραφική Εκκλησία της Παναγίας των Θαλασσών (Saidat al-Bahr), όπου στις 15 Αυγούστου κάθε χρόνου εορτάζεται με λαμπρότητα η «Παναγία της Θάλασσας», προσελκύοντας πλήθος προσκυνητών από όλες τις περιοχές του Βορείου Λιβάνου.
Στον κεντρικό δρόμο του Μπατρούν, ως ορόσημο της πόλης, έχει ανεγερθεί ένας περίτεχνος ανδριάντας ενός δύτη με ένα σκάφανδρο στα χέρια του, σύμβολο της ναυτικής παράδοσης της πόλης, που φέρει στη βάση του την επιγραφή «Βότρυς».