Εσθονός ποιητής και γλωσσολόγος From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Μίχκελ Βέσκε (εσθονικά: Mihkel Veske, 16/28 Ιανουαρίου 1843 – 4/16 Μαΐου 1890) ήταν Εσθονός ποιητής και γλωσσολόγος του β΄ μισού του 19ου αιώνα καθώς και σημαντική προσωπικότητα του εθνικού κινήματος της πατρίδας του[3][4][5].
Μίχκελ Βέσκε | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | Mihkel Veske (Εσθονικά) |
Γέννηση | 1843 Επαρχία Βίλγιαντι |
Θάνατος | 1890 Καζάν |
Τόπος ταφής | Κοιμητήριο Ράαντι |
Εθνικότητα | Εσθονός |
Χώρα πολιτογράφησης | Ρωσική |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Εσθονικά[1][2] |
Σπουδές | Πανεπιστήμιο της Λειψίας Paistu Parish School Tartu Governorate Gymnasium |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | γλωσσολόγος, ποιητής |
Εργοδότης | αυτοκρατορικό πανεπιστήμιο του Ντόρπατ |
![]() | |
Γεννήθηκε το 1843 στον οικισμό Μέτσλα της επαρχίας Βίλγιαντι της Εσθονίας, η οποία τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του σε σχολεία της γενέτειράς του, εκδήλωσε ενδιαφέρον προκειμένου να γίνει ιεραπόστολος. Για αυτόν τον λόγο μετέβη στη Γερμανία όπου τελικά εισήχθη το 1867 στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, από όπου έλαβε διδακτορικό στη γλωσσολογία το 1872 ή 1873, όντας ο πρώτος Εσθονός που κατάφερνε κάτι τέτοιο στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο[6]. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Εσθονία όπου κατέλαβε την έδρα του λέκτορα της εσθονικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου[4][7].
Τα επόμενα χρόνια ο Βέσκε πραγματοποίησε μια σειρά μελετών και επιστημονικών ταξιδιών, ενώ από το 1886 μέχρι και τον θάνατό του διετέλεσε λέκτορας των φιννοουγγρικών γλωσσών στο Πανεπιστήμιο του Καζάν[4]. Συγκαταλέγεται από κοινού με τους Γιάκομπ Χουρτ και Καρλ Άουγκουστ Χέρμαν στους πρώτους Εσθονούς γλωσσολόγους με επιστημονική κατάρτιση[8] έχοντας παράλληλα σημαντική συμβολή στη μελέτη των βόρειων και βορειοανατολικών εσθονικών διαλέκτων[9].
Εκτός από την πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία, ο Βέσκε ασχολήθηκε με την ποίηση, τη μετάφραση και την καταγραφή δημοτικών τραγουδιών. Η λογοτεχνική του παραγωγή (η οποία είναι επηρεασμένη από την εσθονική παράδοση και έχει ως κύρια χαρακτηριστικά τον πατριωτικό της χαρακτήρα[10] και την συχνή αναφορά στην αγροτική ζωή[11]) περιλαμβάνει τρεις ποιητικές συλλογές από τις οποίες μόνο η πρώτη εκδόθηκε όσο ο ίδιος ήταν εν ζωή. Παρόλο που ο Βέσκε χαρακτηρίζεται ως λογοτέχνης περιορισμένων δυνατοτήτων[10], αρκετά από τα ποιήματά του απέκτησαν διαχρονική δημοφιλία[12]. Επιπλέον υπήρξε μια από τις κύριες μορφές του εθνικού κινήματος της Εσθονίας της εποχής του.
Πέθανε στο Καζάν την 4η Μαΐου του 1890 εξαιτίας καρδιακής προσβολής, ενώ η σορός του μεταφέρθηκε στην Εσθονία όπου και ετάφη σε κοιμητήριο του Τάρτου[4].