Έλληνας ποδοσφαιριστής From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Κώστας Βαλλιάνος (γένν. 1 Μαρτίου 1937, Καλλιθέα Αθήνας) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και στην εποχή του θεωρήθηκε ένας από τους καλύτερους της χώρας στη θέση του.[2]
Προσωπικές πληροφορίες | |||
---|---|---|---|
Ημερ. γέννησης | 1 Μαρτίου 1937 | ||
Τόπος γέννησης | Καλλιθέα, Αθήνα, Ελλάδα | ||
Θέση | Τερματοφύλακας | ||
Ομάδες νέων | |||
-1957 | Πανιώνιος | ||
Επαγγελματική καριέρα* | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
1957-1960[σ 1] | Πανιώνιος | 16 | (0) |
1960-1967 | Εθνικός Πειραιώς | 161 | (0) |
1967 | Ολυμπιακός Πειραιώς | 9 | (0) |
Εθνική ομάδα | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
1957 | Ελλάδα Κ19 | 3 | (0) |
1960-1965 | Ελλάδα | 11 | (0) |
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ). |
Ξεκίνησε το άθλημα από τα τμήματα υποδομής του Πανιωνίου Σμύρνης, στην α΄ ομάδα του οποίου διαδέχθηκε αργότερα τον σπουδαίο Νίκο Πεντζαρόπουλο.[2] Αποτέλεσε την ηχηρότερη μεταγραφή του 1960,[3] όταν ενώ τον διεκδικούσε ο Ολυμπιακός Πειραιώς εντάχθηκε στο συμπολίτη Εθνικό και κάλυψε το κενό αποχώρησης του επίσης σπουδαίου Στάθη Μανταλώζη προ ενός έτους (για τον Παναθηναϊκό).[4] Μετείχε σε 161 συναντήσεις 7 αγωνιστικών περιόδων της Α΄ Εθνικής[5] και το 1967 εντάχθηκε, τελικά, στον Ολυμπιακό με παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού της δικτατορίας αντισυνταγματάρχη Ασλανίδη –παρά τη γενικευμένη απαγόρευση μετακινήσεων–, ώστε η ομάδα να ενισχυθεί στις υποχρεώσεις της για το κύπελλο Πρωταθλητριών εναντίον της ιταλικής Γιουβέντους.[6] Την ενεργό δράση σε επίπεδο ανώτατης κατηγορίας εγκατέλειψε ουσιαστικά πριν ολοκληρωθεί ο α΄ γύρος της διοργάνωσης του πρωταθλήματος 1967-68 που ακολούθησε,[7] ενώ τυπικά με την ολοκλήρωσή της.[8]
To 1957 μετείχε με την εθνική Νέων στο αντίστοιχο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, πραγματοποιώντας συνολικά τρεις εμφανίσεις.
Υπήρξε 11 φορές διεθνής για την Ανδρών Ελλάδας και πρώτη την 11η Δεκεμβρίου 1960 κατά το φιλικό αγώνα στη Νίκαια της Γαλλίας με το Β΄ συγκρότημα του ξένου κράτους (0-0).[9] Διατελώντας αρχηγός του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος την 27η Νοεμβρίου 1963 στην εκτός έδρας ήττα 3-1 από την Κύπρο σε φιλικό, πρόκειται για τον μοναδικό Έλληνα ποδοσφαιριστή με παρόμοια διάκριση στην ιστορία του Εθνικού Πειραιώς.
Η τελευταία συμμετοχή του έλαβε χώρα στις 23 Μαΐου 1965, κατά την ήττα 3-1 για τα προκριματικά του Παγκοσμίου κυπέλλου 1966 από τη Σοβιετική Ένωση στη Μόσχα.
Την περίοδο 1966-67 αποτέλεσε παράλληλα και τεχνικό της ΑΕΚ Φαλήρου, την οποία ανέδειξε πρωταθλήτρια Γ΄ Εθνικής. Από το 1968 που αποσύρθηκε οριστικά ως παίκτης, ανέλαβε προπονητής σε σωματεία χαμηλότερων κατηγοριών της Αθήνας και του Πειραιά, όπως ο Α.Ο. Καλαμακίου,[10] ο Πειραϊκός Νέου Φαλήρου κ.ά. Επίσης διετέλεσε προπονητής και σε ομάδες χαμηλότερων εθνικών κατηγοριών, όπως στον Πανναυπλιακό στην Β΄ Εθνική[11] μεταξύ άλλων.
Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο γιος του Βασίλης στην ερασιτεχνική ομάδα του Πανιωνίου το διάστημα 1985-1990. Ο πολύ μικρότερος αδελφός του Νίκος Βαλλιάνος,[12] αγωνίστηκε επίσης ως τερματοφύλακας και στην Α΄ Εθνική με τους Παναθηναϊκό, ΑΟ Αιγάλεω.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.