![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Jean-Luc_M%25C3%25A9lenchon_2022_%2528cropped%2529.jpg/640px-Jean-Luc_M%25C3%25A9lenchon_2022_%2528cropped%2529.jpg&w=640&q=50)
Ζαν-Λυκ Μελανσόν
Γάλλος πολιτικός, ευρωβουλευτής και Συμπρόεδρος του Αριστερού Κόμματος / From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, (Ταγγέρη, Γαλλικό Προτεκτοράτο του Μαρόκου, 19 Αυγούστου 1951) είναι Γάλλος πολιτικός, ευρωβουλευτής και συμπρόεδρος του Αριστερού Κόμματος.
Ζαν-Λυκ Μελανσόν Jean-Luc Mélenchon | |
---|---|
![]() | |
Συμπρόεδρος του Εθνικού Γραφείου του Αριστερού Κόμματος | |
Εν ενεργεία Ανέλαβε καθήκοντα 1 Φεβρουαρίου 2009 | |
Προκάτοχος | Ίδρυση του κόμματος |
Ευρωβουλευτής | |
Εν ενεργεία Ανέλαβε καθήκοντα 14 Ιουλίου 2009 | |
Προσωπικά στοιχεία | |
Γέννηση | 19 Αυγούστου 1951 (1951-08-19) (72 ετών), ![]() |
Εθνότητα | Γάλλος |
Υπηκοότητα | Γαλλία |
Πολιτικό κόμμα | Αριστερό Κόμμα |
Σύντροφος | Σοφιά Σικιρού[1] |
Σπουδές | Πανεπιστήμιο της Φρανς-Κοντέ |
Επάγγελμα | Καθηγητής Τεχνικής Εκπαίδευσης Δημοσιογράφος |
Ιστοσελίδα | http://www.jean-luc-melenchon.fr/ |
![]() | |
δεδομένα |
Μετά την ένταξή του στο Σοσιαλιστικό Κόμμα το 1976, εκλέχθηκε διαδοχικά δημοτικός σύμβουλος του Μασσί (1983), γενικός σύμβουλος της Εσόν (1985) και στη συνέχεια γερουσιαστής του ίδιου νομού το 1986, το 1995 και το 2004. Διατελεί υπουργός Επαγγελματικής Εκπαίδευσης από το 2000 μέχρι το 2002, στη κυβέρνηση συνεργασίας του Λιονέλ Ζοσπέν.
Ήταν μέλος της αριστερής πτέρυγας του Σοσιαλιστικού Κόμματος μέχρι το Συνέδριο της Ρενς το Νοέμβριο του 2008, μετά από τα αποτελέσματα του οποίου αποχώρησε από το κόμμα για να ιδρύσει το Αριστερό Κόμμα.[2][3] Ήταν ο πρόεδρος του κόμματος και στη συνέχεια ο συμπρόεδρος του, μαζί με τη Μαρτίν Μπιγιάρ, μέχρι τον Αύγουστο του 2014.[4]
Ως αρχηγός του Αριστερού Κόμματος, εντάχθηκε στον εκλογικό συνασπισμό του Αριστερού Μετώπου πριν από τις ευρωεκλογές του 2009 και εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη νοτιοδυτική εκλογική περιφέρεια (επανεξελέγη το 2014). Κατά τη διάρκεια του κινήματος διαμαρτυρίας κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης του 2010, η δημοτικότητά του αυξήθηκε χάρη στις πολλές δημόσιες και τηλεοπτικές του εμφανίσεις. Ήταν επίσης ο υποψήφιος του συνασπισμού αυτού στις προεδρικές εκλογές του 2012, με αποτέλεσμα να καταλήξει στην τέταρτη θέση, λαμβάνοντας το 11,1% των ψήφων. Ήταν, τέλος, υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2017 "εκτός πλαισίου πολιτικών κομμάτων" ενώ ίδρυσε το Φεβρουάριο του 2016 το κίνημα Ανυπότακτη Γαλλία (La France insoumise, FI).