βρετανικό μουσικό συγκρότημα From Wikipedia, the free encyclopedia
Οι Rainbow είναι βρετανικό μουσικό συγκρότημα που δημιούργησε ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ, αμέσως μετά την αποχώρηση του από τους Deep Purple, μαζί με τέσσερα πρώην μέλη του συγκροτήματος Elf. Είναι ένα από τα γνωστότερα ονόματα στο χώρο της hard rock μουσικής και πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του μουσικού ιδιώματος power metal.
Rainbow | |
---|---|
![]() Οι Rainbow σε συναυλία στη Νορβηγία το 1977 | |
Πληροφορίες | |
Προέλευση | Μεγάλη Βρετανία |
Μουσικά είδη | Hard rock, heavy metal |
Παρουσία | 1975-1984 1993-1997 2015 |
Δισκογραφική εταιρεία | Polydor, BMG |
Μέλη | Ρίτσι Μπλάκμορ Μπομπ Νουβό Ντέιβιντ Κιθ Γιενς Γιόχανσον Ρόνι Ρομέρο |
Πρώην μέλη | Ρόνι Τζέιμς Ντίο Γκρεγκ Γκρούμπερ Γκάρι Ντρίσκολ Μίκι Λι Σουλ Κόζι Πάουελ Τόνι Κάρεϊ Τζίμι Μπέην Ντέηβιντ Στόουν Μπομπ Ντέισλι Τζακ Γκρίν Ρότζερ Γκλόβερ Ντον Έρεϊ Γκράχαμ Μπονέτ Τζο Λιν Τέρνερ Μπόμπι Ροντινέλι Ντέηβιντ Ρόσενθαλ Τσακ Μπέρτζι Τζον Ο Ράιλι Ντούγκι Γουάιτ Γκρεγκ Σμθ Τζον Μιτσέλι Πολ Μορίς |
Ιστότοπος | |
http://www.ritchieblackmoresrainbow.com | |
wikidata (π) |
Ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ αποχώρησε από τους Deep Purple μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ "Stormbringer", λόγω των έντονων φανκ επιρροών που είχε πλέον ο ήχος του συγκροτήματος.[1] Έχοντας δουλέψει στο παρελθόν με μέλη των Elf, των οποίων ο πρώτος δίσκος κυκλοφόρησε σε παραγωγή των Ρότζερ Γκλόβερ και Ίαν Πέις, ηχογράφησε τον δίσκο "Ritchie Blackmore's Rainbow" με τους Ρόνι Τζέιμς Ντίο στα φωνητικά, Γκρεγκ Γκρούμπερ στο μπάσο, Γκάρι Ντρίσκολ στα τύμπανα και Μίκι Λι Σουλ στα πλήκτρα.[2] Την παραγωγή ανέλαβε ο Μάρτιν Μπερτς και οι συνθέσεις ήταν αποτέλεσμα της συνεργασίας του Μπλάκμορ με τον Ντίο, ενώ συμπεριλήφθηκαν και οι διασκευές στα "Black Sheep Of The Family" των Quatermass και "Still I'm Sad" των Yardbirds.[3]
Αυτή η σύνθεση των Rainbow δεν επέζησε για πολύ, αφού ο Μπλάκμορ απέλυσε τον Γκρούμπερ τον Ιούλιο του 1975 και τους Ντρίσκολ και Λι Σουλ τον επόμενο Σεπτέμβριο. Στη θέση τους προσέλαβε τον ντράμερ του Τζεφ Μπεκ, Κόζι Πάουελ, τον μπασίστα Τζίμι Μπέην και τον κιμπορντίστα Τόνι Κάρεϊ. Το συγκρότημα έπαιξε την πρώτη του συναυλία στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 1975, με ένα μεγάλο ουράνιο τόξο να καλύπτει την σκηνή.
Στις αρχές του 1976 επέστρεψαν στο στούντιο, με παραγωγό και πάλι τον Μπερτς, με σκοπό την ηχογράφηση του δεύτερου τους δίσκου. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς περιόδευσαν και πάλι στην Βόρεια Αμερική, την ίδια περίοδο που κυκλοφόρησε ένας από τους καλύτερους δίσκους τους, με την ονομασία "Rainbow Rising", ο οποίος περιελάμβανε το τραγούδι "Stargazer", κομμάτι το οποίο ένωσε την κλασική μουσική με το σκληρό ροκ, σε συνδυασμό με τα πολύ δυνατά φωνητικά του Ντίο και το βιρτουόζικο παίξιμο της κιθάρας του Μπλάκμορ.[4] Ο δίσκος ανέβηκε ως το #11 των βρετανικών τσαρτ, όπως είχε κάνει και το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος. Στα τέλη της χρονιάς το συγκρότημα περιόδευσε στην Μεγάλη Βρετανία και για πρώτη φορά στην Ιαπωνία.
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του "Rainbow Rising",[5] ο Μπλάκμορ αντικατέστησε τον Μπέην και τον Κάρεϊ με τον Μπομπ Ντέισλι και τον Ντέηβιντ Στόουν, αντίστοιχα. Με σκοπό να διατηρήσουν την δημοτικότητα τους σε υψηλά επίπεδα, κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "Rainbow On Stage" τον Ιούλιο του 1977.[6] Πριν την κυκλοφορία του τρίτου τους στούντιο δίσκου, οι Rainbow πραγματοποίησαν μία sold-out περιοδεία στην Βρετανία και ολοκλήρωσαν άλλη μία σειρά εμφανίσεων στην Ιαπωνία στις αρχές του 1978. Στις 9 Απριλίου 1978 κυκλοφόρησαν το "Long Live Rock 'n Roll" και μετά την περιοδεία για την προώθηση του ο Μπλάκμορ έκανε νέες αλλαγές στην σύνθεση, εντάσσοντας στο συγκρότημα τον πρώην μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ στη θέση του Μπομπ Ντέισλι και τον Ντον Έρεϊ στην θέση του Ντέηβιντ Στόουν.[7] Ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο διαφώνησε με αυτή την κίνηση και αποχώρησε τον Ιανουάριο του 1979.
Νέος τραγουδιστής του συγκροτήματος ήταν ο τραγουδιστής Γκράχαμ Μπονέτ των Marbles, αν και η αρχική πρόθεση του Μπλάκμορ ήταν το μικρόφωνο του συγκροτήματος να αναλάβει ο πρώην τραγουδιστής των Deep Purple, Ίαν Γκίλαν, πρόταση την οποία ο Γκίλαν αρνήθηκε. Ένας άλλος υποψήφιος για την θέση ήταν ο Πήτερ Γκόλμπι, ο οποίος τελικά ανέλαβε τα φωνητικά των Uriah Heep.
Με τη νέα σύνθεση, οι Rainbow κυκλοφόρησαν το δίσκο "Down to Earth" με τις μεγάλες επιτυχίες "Since You've Been Gone" και "All Night Long", αποβάλλοντας την επική στιχουργική των προηγούμενων άλμπουμ τους.[8][9][10] Η περιοδεία για τον δίσκο περιελάμβανε εμφανίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες ως support συγκρότημα στους Blue Öyster Cult, ακολουθούμενες από μεγάλες εμφανίσεις στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, για να ολοκληρωθεί με το συγκρότημα να εμφανίζεται σαν πρώτο όνομα στο ιστορικό φεστιβάλ "Monsters of Rock" στις 16 Αυγούστου 1980.[11] Αυτή ήταν και η τελευταία συναυλία του ντράμερ Κόζι Πάουελ όπως και του Γκράχαμ Μπονέτ, ο οποίος εκδιώχθηκε από το συγκρότημα λόγω προβλημάτων αλκοολισμού.
Αντικαταστάτες τους ήταν ο τραγουδιστής Τζο Λιν Τέρνερ και ο ντράμερ Μπόμπι Ροντινέλι, ο οποίος αρνήθηκε μία πρόταση να γίνει μέλος των Kiss. Αυτή η σύνθεση κυκλοφόρησε τον δίσκο "Difficult to Cure" τον Φεβρουάριο του 1981,[12] με μεγαλύτερες επιτυχίες το "I Surrender" και το ομώνυμο κομμάτι, το οποίο ήταν διασκευή της 9ης συμφωνίας του Μπετόβεν.[13] Οι Rainbow περιόδευσαν στην Αμερική τον Μάρτιο, πριν συνεχίσουν στην Ευρώπη και την Ιαπωνία.
Κατά την διάρκεια αυτής της περιοδείας, ο Έρεϊ αποχώρησε και αντικαταστάθηκε από τον Ντέηβιντ Ρόσενθαλ, με τον οποίο κυκλοφόρησαν το "Straight Between the Eyes" κάνοντας τον ήχο τους ακόμη πιο εμπορικό.[14] Ο δίσκος περιείχε τη μεγάλη επιτυχία "Stone Cold".[15]
Για το "Bent Out Of Shape" του 1983, ο Ροντινέλι αντικαταστάθηκε από τον Τσακ Μπούρτζι.[16] Ο ήχος τους είχε φτάσει σε μονοπάτια μελωδικού ροκ, το οποίο παρ' όλο που ήταν ιδιαίτερα ποιοτικό, είχε απομακρυνθεί πάρα πολύ από τον αρχικό χαρντ ροκ - ορχηστρικό ήχο του παρελθόντος. Μετά από μία συναυλία τον Μάρτιο του 1984 στην Ιαπωνία όπου μαζί με μία 80μελή ορχήστρα έπαιξαν το "Difficult to Cure",[17] ο Ρίτσι Μπλάκμορ αποφάσισε να διαλύσει το συγκρότημα για να επανενταχθεί στους Deep Purple.[18] Δύο χρόνια μετά τη διάλυση τους, κυκλοφόρησε ο δίσκος "Finyl Vinyl", με ανέκδοτες ζωντανές και στούντιο ηχογραφήσεις.[19]
Το χειμώνα του 1993, ο Μπλάκμορ αποχώρησε από τους Deep Purple μετά από έντονες διαμάχες με τον Ίαν Γκίλαν. Στα τέλη της επόμενης χρονιάς έκανε πρόβες με σκοπό να ξεκινήσει και πάλι την σόλο καριέρα του, μαζί με τον τραγουδιστή Ντούγκι Γουάιτ. Κατά τα πρώτα αυτά βήματα, ενεπλάκη και ο μπασίστας Ρομπ ΝτεΜαρτίνο. Ο Μπλάκμορ αποφάσισε να δημιουργήσει και πάλι τους Rainbow με τους Ντούγκι Γουάιτ στα φωνητικά, Γκρεγκ Σμιθ στο μπάσο, Τζον Ο' Ράιλι στα τύμπανα και Πωλ Μόρις στα πλήκτρα. Το συγκρότημα περιόδευσε με μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη τον χειμώνα του 1995, χωρίς όμως να υπάρξει ιδιαίτερη ανταπόκριση από τα βρετανικά ΜΜΕ.
Τον Αύγουστο του 1995 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Stranger In Us All",[20] μετά την κυκλοφορία του οποίου ο Τζον Ο' Ράιλι αντικαταστάθηκε από τον παλιό γνώριμο, Τσακ Μπούρτζι. Αν και γνώρισε επιτυχία στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ο δίσκος δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας.
Το 1997, ο Μπλάκμορ αποφάσισε να διαλύσει το συγκρότημα για να δημιουργήσει με τη σύζυγο του, Κάντις Νάιτ, τους Blackmore's Night.[21]
Το φθινόπωρο του 1998, ο Κόζι Πάουελ μίλησε με τον Μπλάκμορ για μία επανένωση της παλιάς σύνθεσης η οποία είχε κυκλοφορήσει το "Rainbow Rising". Η επανένωση της "κλασικής" σύνθεσης των Rainbow δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του θανάτου του Πάουελ τον Απρίλιο του 1998.[22] Δώδεκα χρόνια αργότερα, την άνοιξη του 2010, ο θάνατος του Ρόνι Τζέιμς Ντίο έδωσε τέλος στις ελπίδες των οπαδών του συγκροτήματος για επανεμφάνιση τους.[23]
Παρ' όλα αυτά, το 2015 ο Μπλάκμορ ανακοίνωσε συναυλίες των Rainbow μέσα στο 2016, με τραγουδιστή τον Ρόνι Ρομέρο των Lords Of Black, ντράμερ τον Ντέιβιντ Κιθ των Blackmore's Night, κιμπορντίστα τον Γιενς Γιόχανσον των Stratovarius και μπασίστα τον Μπομπ Νουβό.[24] Η σύνθεση αυτή κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο, διπλό άλμπουμ "Live in Birmingham 2016", το οποίο ηχογραφήθηκε στις 25 Ιουνίου 2016 στην Genting Arena του Μπέρμιγχαμ.[25]
Τον Απρίλιο του 2017, ο Μπλάκμορ δήλωσε ότι έχουν ηχογραφήσει δύο κομμάτια και είναι πολύ πιθανό να κυκλοφορήσουν δύο νέα σινγκλ.[26] Στη συνέχεια, το συγκρότημα πραγματοποίησε μία βρετανική περιοδεία και κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Memories in Rock II", με το κομμάτι "Waiting for a Sign" να είναι η πρώτη στούντιο ηχογράφηση των Rainbow μετά το 1995.[27][28] Ακολούθησαν πέντε συναυλίες σε Ρωσία, Φινλανδία, Γερμανία και Τσεχία τον Απρίλιο του 2018.[29]