From Wikipedia, the free encyclopedia
Οι Girlschool είναι βρετανικό heavy metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1978 στο Λονδίνο και έχει τις ρίζες του στο New Wave of British Heavy Metal. Γνωστές για την πιο επιτυχημένη περίοδο τους στις αρχές της δεκαετίας του '80, συνεργάστηκαν ανά τακτά χρονικά διαστήματα με τους Motörhead και είναι το μακροβιότερο γυναικείο συγκρότημα της σκληρής μουσικής.
Girlschool | |
---|---|
![]() Οι Girlschool το 2009. | |
Πληροφορίες | |
Προέλευση | Μεγάλη Βρετανία |
Μουσικά είδη | Heavy metal, New Wave of British Heavy Metal, hard rock |
Παρουσία | 1977 - σήμερα |
Δισκογραφική εταιρεία | City, Bronze, Mercury, GWR, Communiqué, Wacken |
Μέλη | Κιμ ΜακΌλιφ Τρέισι Λαμπ Ντενίζ Ντούφορτ Τζάκι Τσέιμπερς |
Πρώην μέλη | Κέλι Τζόνσον Τζιλ Γουέστον Κρις Μπονάτσι Τζάκι Μπόντιμιντ Ίνιντ Ουίλιαμς Τζάκι Καρέρα |
Ιστότοπος | |
http://www.girlschool.co.uk/ | |
wikidata (π) |
Οι Girlschool σχηματίστηκαν το 1977 με την ονομασία Painted Lady, από την κιθαρίστρια και τραγουδίστρια Κιμ ΜακΌλιφ, την μπασίστρια Ίνιντ Ουίλιαμς, τη ντράμερ Βαλ Λόιντ και την κιθαρίστρια Ντίρντρε Κάρτραϊτ, δίνοντας την πρώτη τους συναυλία στην παμπ "Two Brewers" του Κλάπχαμ. Μετά την ένταξη της κιθαρίστριας Κέλι Τζόνσον και της ντράμερ Ντενίζ Ντούφορτ, άλλαξαν το όνομα τους σε Girlschool, επηρεασμένες από το ομώνυμο κομμάτι των Wings του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ.
Τον Δεκέμβριο του 1978, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ, "Take It All Away", μέσω της "City Records" και στις αρχές της επόμενης χρονιάς περιόδευσαν μαζί με τους Motörhead.[1] Στη συνέχεια, υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την "Bronze Records" και κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο-άλμπουμ τους με τίτλο "Demolition", στις 30 Ιουνίου 1980, με τα κομμάτια "Emergency", "Nothing To Lose" και τη διασκευή στο "Race With The Devil" των Gun να αποτελούν τα σινγκλ του δίσκου.[2] Ο δίσκος έφθασε στο # 28 των βρετανικών τσαρτ και για την προώθηση του, το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Uriah Heep και στη συνέχεια με τους Black Sabbath. Επίσης, στις 26 Ιανουαρίου 1981 έπαιξαν τέσσερα τραγούδια στο "Richard Skinner show" του "Radio One".
Τον Φεβρουάριο του 1981, συνεργάστηκαν με τους Motörhead για την κυκλοφορία του ΕΡ "St. Valentine's Day Massacre",[3] το οποίο ανέβηκε στην πέμπτη θέση των τσαρτ της πατρίδας τους και στις 19 Φεβρουαρίου τα δύο συγκροτήματα έπαιξαν το κομμάτι "Please Don't Touch" για την τηλεοπτική εκπομπή "Top of the Pops" του BBC.[4]
Η επιτυχία των Girlschool έφθασε στο απόγειο της με το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, "Hit and Run", το οποίο έφθασε στο # 5 των βρετανικών τσαρτ και βραβεύθηκε ως χρυσό στον Καναδά. Το ομώνυμο κομμάτι έφθασε στο # 32 των τσαρτ των σινγκλ και αυτός ο δίσκος ήταν ο μοναδικός των Girlschool που μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν κυκλοφόρησε εκεί το 1982 μέσω της Bronze Records, περιέχοντας κομμάτια και από το "Demolition".[5] Στην περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, η Κιμ ΜακΌλιφ έπαθε ηλεκτροπληξία από το μικρόφωνο της, στην εμφάνιση τους στη Δανία με support από τους Mercyful Fate. Μετά το τέλος της συναυλίας, ο τραγουδιστής King Diamond, θέλοντας να εκμεταλλευτεί τη δημοσιότητα του θέματος, ζήτησε δημόσια συγγνώμη γιατί κάλεσε τον δαίμονα που της προκάλεσε το ατύχημα.[6] Μετά την ανάρρωση της τραγουδίστριας, οι Girlschool περιόδευσαν στην Ιαπωνία και στη συνέχεια στην Ευρώπη, ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Rainbow.
Το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Screaming Blue Murder" κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1982 σε παραγωγή του Νάιτζελ Γκρέι και ήταν το τελευταίο που ηχογράφησε η Ίνιντ Ουίλιαμς πριν αποχωρήσει για να σχηματίσει τους Framed, δίνοντας τη θέση της στην Τζιλ Γουέστον.[7] Ο δίσκος έφθασε στο # 27 στην πατρίδα του συγκροτήματος, όπου περιόδευσαν ως πρώτο όνομα.
Ακολούθησε το "Play Dirty" στα τέλη του 1983, με πιο εμπορικό ήχο που απευθυνόταν στο αμερικάνικο κοινό.[8] Περιείχε μία διασκευή στο "20th Century Boy" των T. Rex και για την προώθηση του έπαιξαν στο Γουέμπλεϊ μαζί με τους ZZ Top και περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική με τους Quiet Riot και τους Blue Öyster Cult. Παρ' όλα αυτά, το άλμπουμ δεν κατάφερε να πλησιάσει την επιτυχία των προκατόχων του, φθάνοντας μόλις στην 66η θέση των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας.
Το 1984, η Κέλι Τζόνσον αποχώρησε δίνοντας τη θέση της στην Αυστραλιανή Κρις Μπονάτσι για την κιθάρα και την Τζάκι Μπόντιμιντ για τα φωνητικά, ενώ το συγκρότημα περιόδευσε σε όλο τον κόσμο, μαζί με τους Motörhead. Αυτή η σύνθεση ηχογράφησε το άλμπουμ "Running Wild', το οποίο περιείχε τη διασκευή στο "Do You Love Me" των Kiss.[9] Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, άνοιγαν τις εμφανίσεις των Deep Purple στις Ηνωμένες Πολιτείες και των Blue Öyster Cult στη Μεγάλη Βρετανία.[10] Παρ' όλα αυτά, στα τέλη του 1985 η Μπόντιμιντ αποχώρησε αφήνοντας και πάλι την Κιμ ΜακΌλιφ ως μοναδική τραγουδίστρια του συγκροτήματος.
Το 1986, υπέγραψαν στην "GWR Records" και ως κουαρτέτο πλέον, κυκλοφόρησαν το σινγκλ "I'm the Leader of the Gang (I Am)", μία διασκευή στο κομμάτι του Γκάρι Γκλίτερ από το 1973, με γκεστ συμμετοχή από τον ίδιο τον Γκλίτερ.[11] Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη και ηχογράφησε το άλμπουμ "Nightmare at Maple Cross", όπου επέστρεψαν στο μουσικό ύφος του "Hit and Run".[12] Η Γουέστον αποχώρησε, με την Τρέισι Λαμπ να την αντικαθιστά. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε το άλμπουμ "Take a Bite", χωρίς να καταφέρει να μπει στους καταλόγους επιτυχιών στη Βρετανία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες.[13]
Το 1990, περιόδευσαν στην Ισπανία και με την Ίνιντ Ουίλιαμς να επιστρέφει και την Τόγια Γουίλκοξ να αναλαμβάνει τα φωνητικά, συνέχισαν με την ονομασία She Devils. Το όνομα τους άλλαξε και πάλι την επόμενη χρονιά σε Strange Girls, με τη Λίντι Γκαλέ να αναλαμβάνει τα τύμπανα του συγκροτήματος.[14]
Το 1992, ως Girlschool και πάλι, με τη σύνθεση των ΜακΌλιφ, Ντούφορτ και Μπονάτσι να συμπληρώνει η μπασίστρια Τζάκι Καρέρα, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Girlschool", με την Τρέισι Λαμπ να γίνεται προσωρινό μέλος του συγκροτήματος όταν η Καρέρα αποχώρησε λίγο πριν έναρξη της αμερικάνικης περιοδείας τους.[15] Η σύνθεση αυτή περιόδευσε και στο Ισραήλ, πριν επιστρέψει η Κέλι Τζόνσον στη θέση της Μπονάτσι και στις αρχές του 1995 περιοδεύσουν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Saxon στη Μεγάλη Βρετανία και ηχογραφώντας ζωντανά το άλμπουμ "Girlschool Live".[16]
Στα τέλη του 1998, το συγκρότημα επέστρεψε στην ενεργό δράση και τον Αύγουστο του 1999 εμφανίστηκε στο φεστιβάλ "Wacken Open Air" της Γερμανίας.[17] Το 1999 αποχώρησε η Τζόνσον και το 2000 η Λαμπ, με τις Τζάκι Τσέιμπερς και Ίνιντ Ουίλιαμς, αντίστοιχα, να τις αντικαθιστούν.[18]
Τον Ιανουάριο του 2002, κυκλοφόρησαν το "21st Anniversary: Not That Innocent", με τραγούδια ηχογραφημένα τρία χρόνια νωρίτερα, από την προηγούμενη σύνθεση του σχήματος, εκτός από τα κομμάτια "Coming Your Way" και "Innocent" που ήταν νέες ηχογραφήσεις.[19]
Το 2003, συμμετείχαν στη συλλογή "The Second Wave: 25 Years of NWOBHM" μαζί με τους Oliver/Dawson Saxon και τους Tygers of Pan Tang, περιοδεύοντας με τους τελευταίους και τον Πολ Ντι Άνο για την προώθηση του.[20] Ακολούθησε η επανέκδοση των πρώτων τεσσάρων άλμπουμ τους, μετά από την οποία κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Believe", τον Ιούλιο του 2004.[21] Την επόμενη χρονιά, περιόδευσαν μαζί με τις Vixen και στα τέλη του 2005 με τους Motörhead, για τον εορτασμό των τριάντα χρόνων τους.[22]
Στις 15 Ιουλίου 2007, η Κέλι Τζόνσον πέθανε λόγω καρκίνου της σπονδυλικής στήλης, μετά από έξι χρόνια θεραπειών.[23] Οι Girlschool έπαιξαν μία συναυλία αφιερωμένη στην πρώην συνάδελφο τους στο "Soho Revue Bar" του Λονδίνου, στις 20 Αυγούστου 2007.[24]
Τον Οκτώβριο του 2008, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Legacy", γιορτάζοντας τα τριάντα χρόνια ύπαρξης τους με γκεστ συμμετοχές από μέλη των Twisted Sister, Whitesnake, Motörhead, Dio και Black Sabbath.[25] Ακολούθησε η επανηχογράφηση του "Hit and Run" με τίτλο "Hit and Run – Revisited", η οποία κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2011.[26] Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη και τη Νότια Αμερική το 2012 και στην Ιαπωνία το 2013.[27] Η μπάντα κατέγραψε το τελευταίο της άλμπουμ με την Ίνιντ Ουίλιαμς, "Guilty as Sin", που κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου 2015.
Στις 29 Ιανουαρίου 2019, ανακοινώθηκε ότι "oι Girlschool έχει χωρίσει τους τρόπους για άλλη μια φορά με τον μπασίστα Ίνιντ Ουίλιαμς"[28] και ότι Τρέισι Λαμπ επέστρεψε αρχικά ως ζωντανός καλλιτέχνης και τελικά ως διάδοχός της.
Στούντιο κυκλοφορίες
Ζωντανά άλμπουμ
EP
|
Συλλογές
|