μοναστήρι στην Πορτογαλία From Wikipedia, the free encyclopedia
Το Μοναστήρι της Μπατάλια (Πορτογαλικά: Mosteiro da Batalha) είναι ένα μοναστήρι Δομινικανών και βρίσκεται στην Πορτογαλία. Είναι γνωστό και ως Μοναστήρι της αγίας Μαρίας της Νίκης (Πορτογαλικά: Mosteiro de Santa Maria da Vitória). Είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα ύστερης γοτθικής αρχιτεκτονικής στην Πορτογαλία. Έχει αναγνωριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1983.[4][5][6][7]
Μοναστήρι της Μπατάλια | |
---|---|
Mosteiro da Batalha | |
![]() | |
Είδος | former convent[1], shrine to the Virgin Mary και πολιτιστική κληρονομιά[2] |
Αρχιτεκτονική | Manueline και γοτθική αρχιτεκτονική |
Γεωγραφικές συντεταγμένες | |
Θρήσκευμα | Καθολικισμός[3] |
Θρησκευτικό τάγμα | Τάγμα των Δομινικανών |
Διοικητική υπαγωγή | Batalha[2] |
Χώρα | Πορτογαλία[1][2] |
Έναρξη κατασκευής | 1386 |
Ολοκλήρωση | 1517 |
Αρχιτέκτονας | Afonso Domingues και Mateus Fernandes |
Προστασία | Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς (από 1983) και εθνικό μνημείο της Πορτογαλίας |
Ιστότοπος | |
Επίσημος ιστότοπος | |
![]() | |
δεδομένα (π) |
Το Μοναστήρι της Μπατάλια χτίστηκε εις μνήμη της μάχης στην Αουζουμπαρότα (Aljubarrota) (1385) και χρησιμοποιήθηκε ως ναός ταφής της Πορτογαλικής βασιλικής δυναστείας Αβίς του 15ου αιώνα.[4] Στις 15 Αυγούστου 1385 διεξήχθη η μάχη μεταξύ Πορτογάλων και Καστιλιάνων. Ο βασιλιάς Ιωάννης Ι', που ήταν ο ηγέτης των Πορτογάλων, νίκησε και οδήγησε στην ανεξαρτησία της Πορτογαλίας. Η νίκη αποδόθηκε στην Παναγία, γι' αυτό ο βασιλιάς Ιωάννης Ι' διέταξε να χτιστεί μία εκκλησία αφιερωμένη στην Παρθένο Μαρία.[8][9] Η κατασκευή του μοναστηριού ξεκίνησε το 1386 και διήρκεσε πάνω από έναν αιώνα.[10][11] Η αρχιτεκτονική του μοναστηριού έχει επιρροές από την Αγγλία και έχει χτιστεί σε γοτθικό ρυθμό.[12] Διακρίνεται για το Μανουελίνιο αρχιτεκτονικό στυλ με την υπερβολική διακόσμηση με θέματα, που είχαν αντληθεί από την ναυτιλία, το στρατό και τους αγγέλους. Το όνομα αυτό το πήρε από τον βασιλιά Μανουήλ (1495-1521) και είχε διαδοθεί πολύ τον 16ο αιώνα.[6] Πρώτος αρχιτέκτονας του μοναστηριού ήταν ο Αφόνσο Ντομίνγκες, που πέθανε το 1402. Μετά το θάνατό του η ανοικοδόμηση του μοναστηριού συνεχίστηκε υπό τον Άγγλο αρχιτέκτονα Χουγκέτ (Huguet). Το ύψος του κεντρικού κλίτους είναι 32,46 μέτρα. Άλλοι αρχιτέκτονες, που ασχολήθηκαν με την ανέγερση του μοναστηριού είναι ο Φερνάο ντι Έβορα (Fernão de Évora) κατά τα έτη 1448-1477 και ο Ματέους Φερνάντες ο Πρεσβύτερος (Mateus Fernandes) κατά τα έτη 1480-1515.[10] Το μοναστήρι υπέστη ζημιές από έναν καταστροφικό σεισμό το 1755 και από τους Γάλλους το 1810, που το λεηλάτησαν. Ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο το 1840 και ανακαινίστηκε βαθμιαία.[6][13] Η ανακαίνιση του μοναστηριού διήρκεσε μέχρι τον 20ό αιώνα.[10]
Η κύρια είσοδος του ναού βρίσκεται στη δυτική πρόσοψη του μοναστηριού. Και στις δύο πλευρές της εισόδου υπάρχουν γλυπτά των δώδεκα αποστόλων. Στο κέντρο υπάρχει ένα άγαλμα του Χριστού, που περιβάλλεται από τους Ευαγγελιστές. Επίσης, υπάρχουν γλυπτές μορφές αγγέλων, προφητών και βασιλέων της Βίβλου καθώς και της Παρθένου Μαρίας.[4][14]
Στο παρεκκλήσι του Ιδρυτή βρίσκονται οι τάφοι του βασιλιά Ιωάννη Ι' και της γυναίκας του Φιλίππη του Λάνκαστερ, του Ερρίκου του θαλασσοπόρου, του Dom João, του Dom Pedro και του Dom Fernando.[12] Το παρεκκλήσι του Ιδρυτή (Πορτογαλικά: Capela do Fundador) έγινε το πρώτο βασιλικό πάνθεο στην Πορτογαλία.[15]
Τα ημιτελή παρεκκλήσια (Πορτογαλικά: Capelas Imperfeitas) είναι ένα οκταγωνικό οικοδόμημα.[16] Κατασκευάστηκε το 1437 κατ' εντολή του βασιλιά Εδουάρδου της Πορτογαλίας ως βασιλικό μαυσωλείο για τον εαυτό του και τους απογόνους του. Εκεί υπάρχει ο τάφος του βασιλιά Εδουάρδου της Πορτογαλίας και της βασίλισσας Ελεονώρας της Αραγωνίας. Το οικοδόμημα έχει επτά εξαγωνικά παρεκκλήσια. Στις γωνίες των παρεκκλησιών υπάρχουν ημιτελείς αντηρίδες, που αποσκοπούσαν να στηρίξουν το θόλο. Η κατασκευή των παρεκκλησιών ήταν αργή. Ο Ματέους Φερνάντες ο Πρεσβύτερος (Mateus Fernandes) ανέλαβε την ολοκλήρωση των παρεκκλησιών. Ήταν ιδιαίτερα υπεύθυνος για το σχεδιασμό της μεγάλης εισόδου.[16] Μετά το θάνατο του Ματέους Φερνάντες το 1515 ο βασιλιάς Μανουήλ ανέθεσε τη συνέχιση των εργασιών στον Μπόυτακ (Boytac). Οι εργασίες στα παρεκκλήσια σταμάτησαν οριστικά, όταν πέθανε ο βασιλιάς Μανουήλ το 1521.[7]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.