Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρυμέδοντας (Ευρυμέδων) αναφέρονται τα ακόλουθα τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα:
|
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
- Βασιλιάς των Γιγάντων, που κατοικούσε μαζί με τους υπηκόους του στα πέρατα της Γης. Κόρη του ήταν η Περίβοια, η μητέρα του Ναυσίθοου. "Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων γείνατο καὶ Περίβοια, γυναικῶν εἶδος ἀρίστη, ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος, ὅς ποθ' ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν. ἀλλ' ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον, ὤλετο δ' αὐτός· τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα Ναυσίθοον μεγάθυμον, ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε· Ναυσίθοος δ' ἔτεκεν Ῥηξήνορά τ' Ἀλκίνοόν τε." Ομήρου, Οδύσσεια, η 60. Μετάφραση (Αργύρης Εφταλιώτης / η 57-62) : "Πρώτα ο Ναυσίθος ήρθε, ο γιος του σείστη Ποσειδώνα και της Περίβοιας, που ήτανε περίσσια η ομορφιά της. Κόρη του μεγαλόκαρδου Ευρυμέδοντα στερνή ΄ταν εκείνη, των περήφανων Γιγάντων βασιλέα. Τους έχασε τους άμυαλους, και χάθηκε κι εκείνος. Με την Περίβοια πλάγιασε τότες ο κοσμοσείστης, και το Ναυσίθο γέννησε, το ρήγα των Φαιάκων."
- Ο ηνίοχος του Αγαμέμνονα, που είχε την ίδια τύχη με το αφεντικό του όταν επέστρεψαν στις Μυκήνες μετά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Όμηρος αναφέρει (Ιλιάδα, Δ 228) ότι αυτός ο Ευρυμέδοντας ήταν γιος του Πτολεμαίου, ενώ ο Παυσανίας γράφει ότι ο τάφος του Ευρυμέδοντα υπήρχε στις Μυκήνες.
- Γιος του Μίνωα και μιας Νύμφης που η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Γ 1, 2) ονομάζει Πάρεια ή Παρία, αλλά αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι απλώς ήταν από την Πάρο. Αυτή η εκδοχή υποστηρίζεται από το ότι ο Ευρυμέδοντας κατοικούσε στην Πάρο, μαζί με τους αδελφούς του Χρύση, Νηφαλίωνα και Φιλόλαο. Ο ήρωας Ηρακλής, όταν ταξίδεψε για να επιτελέσει τον ένατο άθλο του (να φέρει τη Ζώνη της Ιππολύτης), πέρασε από την Πάρο. Εκεί, δύο από τους συντρόφους του σκοτώθηκαν από τα παιδιά του Μίνωα. Ο Ηρακλής αγανάκτησε τότε και τους σκότωσε όλους. Μετά από αυτό, πολιόρκησε και την πρωτεύουσα του νησιού, αλλά οι κάτοικοι για να γλιτώσουν τον παρακάλεσαν να πάρει μαζί του δύο πρόσωπα, όποια ήθελε, για να αντισταθμίσει την απώλεια των δύο συντρόφων του. Ο Ηρακλής πήρε τον Αλκαίο και τον Σθένελο, τέκνα του Ανδρόγεω και εγγόνια του Μίνωα.
- Ο ένας από τους Καβείρους της Λήμνου, γιος του θεού Ηφαίστου και της Καβειρούς. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του Διονύσου στην Ινδία.
- Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969