![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Structure_of_urobilinogen.png/640px-Structure_of_urobilinogen.png&w=640&q=50)
Urobilinogen
From Wikipedia, the free encyclopedia
Urobilinogen je bezbojni sporedni proizvod redukcije bilirubina. Formiraju ga crijevne bakterije prilikom djelovanja na bilirubin. Oko polovine formiranog urobilinogena reapsorbira se i odlazi preko portne vene na jetru, ulazi u cirkulaciju i izlučuje putem bubrega.[1][2][3][4]
Urobilinogen | |
---|---|
![]() | |
Općenito | |
Hemijski spoj | Urobilinogen |
Molekularna formula | C33H44N4O6 |
CAS registarski broj | 14684-37-8 |
Osobine1 | |
Molarna masa | 592,726 (g/mol) |
Dipolni moment | PubChem=26818 |
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima. |
Pri opstrukciji žuči, ispod normalne količine konjugiranog bilirubina u crevima pretvara se u urobilinogen. Sa ograničenjem urobilinogena dostupnog za resorpciju i izlučivanje, u urinu javlja se nizak urobilina. Visoke količine topivog konjugiranog bilirubina ulaze u cirkulaciju, gdje su se izlučuju putem bubrega. Pri opstrukciji žuči, ovi mehanizmi su odgovorni za tamnu boju urina i blijedu stolicu.
Prilikom hemolize, stvaraju se povećane količine bilirubina i koji povećva količinu urobilinogena u stomaku. U bolestima jetre (kao što je hepatitis), inhibira se unutarjetreni urobilinogenski ciklus, što također povećava razinu urobilinogen. Urobilinogen se pretvara u žuto pigmentirani urobilin što je vidljivo u urinu.
Urobilinogen u crijevima se direktno reducira na smeđi sterkobilin, što daje izmet karakteristične boje. Može se reducirati na sterkobilinogen, koji se onda može dalje oksidirati u sterkobilin. To predstavlja normalan „enterohepatični urobilinogenski ciklus“. Nizak nivo urinskog urobilinogena može biti posljedica kongenitalne enzimskih žutice (hiperbilirubinemijski sindrom) ili upotrebe lijekova koji zakiseljavaju urin, kao što su amonij-lorid ili askorbinska kiselina.
Povišene razine mogu ukazivati na hemolitsku anemiju (pretjerano razlaganje crvenih krvnih zrnaca), preopterećenje jetre, povećanje proizvodnje urobilinogena, reapsorpciju – veliki hematom, ograničenu funkciju ili infekciju jetre, trovanja ili cirozu.[5][6]