From Wikipedia, the free encyclopedia
Сэнс — сутнасць феномену ў шырэйшым кантэксце рэальнасці. Сэнс феномену апраўдвае існаванне феномену, бо вызначае яго месца ў некаторай цэласнасці, уводзіць адносіны «частка-цэлае», робіць яго неабходным у якасці часткі гэтай цэласнасці.[1] Сэнсам таксама завуць уяўнае ці рэальнае прызначэнне якіх-небудзь рэчаў, словаў, паняццяў або дзеянняў, закладзенае канкрэтнай асобай або супольнасцю. Супрацьлегласцю сэнсу з'яўляецца бессэнсоўнасць, гэта значыць адсутнасць канкрэтнага прызначэння. Пад сэнсам можа мецца на ўвазе, напрыклад, мэтапакладанне, а таксама вынік якога-небудзь дзеяння.