![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Otoe_missouria_2007.jpg/640px-Otoe_missouria_2007.jpg&w=640&q=50)
Місуры (народ)
From Wikipedia, the free encyclopedia
Місу́ры (саманазва: Niúachi, англ.: Missouria) — індзейскі народ, карэнныя жыхары ЗША. Жывуць пераважна ў штаце Аклахома. Агульная колькасць (2008 г.) - 1393 чал.
Місуры Niúachi | |
![]() | |
Агульная колькасць | 1393 |
---|---|
Рэгіёны пражывання | ![]() |
Мова | чыверэ |
Рэлігія | анімізм, хрысціянства |
Блізкія этнічныя групы | хо-чанк, атоэ, аява |
Продкі місуры, хо-чанк, атоэ і аява належалі да заходняй галіны народаў сіў, якія доўгі час насялялі рэгіён Вялікіх азёр. У XVII ст. яны пакінулі яго з-за ціску алганкінаў. У 1673 г. французскія картографы зафіксавалі місуры на поўначы сучаснага штата Місуры. Ваяўнічыя суседдзі з канфедэрацыі Ілінойс называлі іх Wimihsoorita ("тыя, хто выдзёўбваюць каноэ"). У скажонным выглядзе гэта назва замацавалася сярод французаў як Missouris. Пазней яна была нададзена рацэ і штату.
У XVIII ст. місуры мігрыравалі ў верхнюю плыню ракі Місуры, дзе аселі на ўсходзе сучаснага штата Мантана. Паколькі яны працягвалі лад жыцця, шчыльна звязаны з ракой, то сталі называць сябе Niúachi ("плоская вада"). У 1730 г. місуры пацярпелі моцнае паражэнне ад саўк і фокс, пасля якога трапілі ў залежнасць ад саюзнікаў-атоэ. У канцы XVIII - першай палове XIX ст. іх колькасць паменшылася з-за далейшых войн з суседзямі і эпідэмій.
У 1817 г. і 1836 г. падпісалі мірныя дагаворы з ЗША. Да 1854 г. яны страцілі свае тэрыторыі і былі разам з атоэ пераселены спачатку на мяжу Небраскі і Канзаса, а ў 1881 г. — у Аклахому. У выніку перасялення падзяліліся на 2 лагеры "каётаў", што выступалі за традыцыйны лад жыцця, і "квакераў", якія прымалі змены. У 1912 г. на вылучаных для іх тэрыторыях была знойдзена нафта. Многія місуры прадавалі свае надзелы і ў выніку пазбавіліся зямлі.
У нашы дні місуры захоўваюць асаблівыя адносіны з атоэ.
Размаўляюць на асабістым дыялекце мовы чыверэ з заходняй групы моў сіў. У 1834 г. амерыканскі пратэстанцкі місіянер Мозэс Мэрыл склаў для яго граматыку на аснове лацінкі і апублікаваў на ім царкоўныя гімны пад назвай "Wdtwhtl Wdwdklha Tva Eva Wdhonetl".