Шашачніца Аталія (Melitaea athalia) — від дзённых матылькоў роду Melitaea сямейства Німфаліды (Nymphalidae).
Хуткія факты Навуковая класіфікацыя, Міжнародная навуковая назва ...
Шашачніца Аталія |
|
Навуковая класіфікацыя |
---|
прамежныя рангі
Надатрад: | Насякомыя з поўным метамарфозам | Надсямейства: | Papilionoidea | Падсямейства: | Nymphalinae |
|
Міжнародная навуковая назва |
---|
Melitaea athalia Rottemburg, 1775
|
Сінонімы |
---|
- Melitaea neglecta Pfau, 1962
- Mellicta athalia (Rottemburg, 1775)
- Mellicta neglecta Pfau, 1962
|
|
Закрыць
Від распаўсюджаны па ўсім палеарктычным рэгіёне, за выключэннем самых паўночных тэрыторый і Паўночнай Афрыкі.
У Цэнтральнай Еўропе, асабліва ў Вялікабрытаніі і Германіі, пад уздзеяннем антрапагенных фактараў, папуляцыя гэтага віду пастаянна скарачаецца, але ў глабальным маштабе яна ў цэлым стабільная.
Самкі адкладаюць яйкі партыямі на кармавыя расліны ў сярэднім па 15 штук у групе, у агульнай складанасці адна жаночая асобіна можа адкласці да 150 яек. Яйкі маюць сферычную, трохі авальную форму з плоскім аснаваннем, дыяметр каля 0,5 мм. У першыя дні пасля адкладкі афарбоўка яек можа вар'іравацца ад цёмных да бледных тонаў жоўтага, а за некалькі дзён да вылуплення вусеняў колер яек набывае цёмна-шэрую афарбоўку. Працягласць паспявання яек складае 2-3 тыдні.
Вусені з'яўляюцца ў пачатку вясны. Даўжыня дарослага вусеня 22-25 мм. Афарбоўка цела ў асноўным чорная з дробнымі бледна-шэрымі плямамі, і шыпападобнымі нарастамі бледна-жоўта-аранжавага колеру. Вусені аддаюць перавагу адзіночнаму спосабу жыцця, і толькі зрэдку канцэнтруюцца невялікімі групамі па 15-20 асобін на адной расліне.
Даўжыня цалкам сфармаванай кукалкі 12.4—12.8 см. Афарбоўка белая з чорнымі і памяранцава-карычневымі плямамі. Кукалкі звычайна размешчаны блізка да зямлі або пад апалым лісцем.
Матылі лётаюць з сярэдзіны мая па жнівень, але істотны ўплыў на працягласць перыяду лета аказвае геаграфічнае размяшчэнне месца пражывання.
Асяроддзе пражывання
У асноўным аддаюць перавагу мясцовасцям з багатай і разнастайнай травяністай расліннасцю, напрыклад, лугам, пашам, але таксама сустракаюцца ў месцах з наяўнасцю хмызняку і маладога парасніку лесу.
Кармавыя расліны
Рацыён вусеняў гэтага віду шмат у чым залежыць ад геаграфічнага размяшчэння ўчастка арэала.
У краінах Еўропы гэта:
Від уключае ў сябе наступныя падвіды[1]:
- Melitaea athalia athalia (Rottemburg, 1775) — шырока распаўсюджаны ў Еўропе, на Каўказе, у Закаўказзі і і Заходняй Сібіры[2]
- Melitaea athalia baikalensis (Bremer, 1861) — з поўдня Сібіры да Амура
- Melitaea athalia celadussa (Fruhstorfer, 1910)
- Melitaea athalia dictynnoides (Hormuzaki, 1898) — Паўднёва-Заходняя Еўропа
- Melitaea athalia hyperborea Dubatolov, 1997 — Магадан і Камчатка
- Melitaea athalia lucifuga (Fruhstorfer, 1917) — Паўднёва-Усходняя Еўропа
- Melitaea athalia norvegica (Aurivillius, 1888) — Утс'ёкі (руск.) (бел.
- Melitaea athalia reticulata Higgins, 1955 — Алтай
- Melitaea athalia celadussa