From Wikipedia, the free encyclopedia
Еўрапейскі суд з’яўляецца вышэйшай судовай інстанцыяй у Еўрапейскім Саюзе ў пытаннях Заканадаўства Еўрапейскага саюза. Як частка Суда ЕС інстытут быў заснаваны для інтэрпрэтацыі заканадаўства ЕС і забяспечэння яго аднастайнага прымянення ва ўсіх дзяржавах-удзельніцах ЕС. Суд быў заснаваны ў 1952 годзе і знаходзіцца ў Люксембургу.
Еўрапейскі Суд варта адрозніваць ад Еўрапейскага суда па правах чалавека.
Суд быў створаны ў 1952 годзе па Парыжскай дамове (1951) як частка Еўрапейскага ад'яднання вугля і сталі. Ён быў створаны з сямі суддзяў, што дазваляла прадстаўляць кожную з шасці дзяржаў-удзельніц. Няроўная колькасць суддзяў складалася ў выпадку нічыёй. Адзін суддзя прызначаўся ад кожнай дзяржавы-удзельніцы і сёмы суддзя пераменна прызначаўся адной з «вялікіх дзяржаў-удзельніц" (Германія, Францыя і Італія). У 1993 годзе быў ратыфікаваны Маастрыхцкі дагавор, і ствараны Еўрапейскі Саюз. Суд не змяніў сваю назву ў адрозненні ад іншых устаноў. З уступленнем у сілу Лісабонскага дагавора суд у 2009 годзе памяняў назву на цяперашнюю.
Суд складаецца з 27 суддзяў (па адным з дзяржаў-членаў) і васьмі генеральных адвакатаў. Яны прызначаюцца на шасцігадовы тэрмін, які можа быць падоўжаны. Любыя тры гады абнаўляецца палова складу суддзяў. У сілу звычаю з моманту ўстановы Еўрапейскага Ад'яднання дзейнічае правіла «адно краіна - толькі адзін суддзя». Яно патрэбна для таго, каб у складзе Суда меліся прафесіяналы прававых сістэм усіх дзяржаў-членаў Аб’яднання. Ніцкая дамова ўвяла дадзенае правіла ў норму першаснага права ЕС. У адпаведнасці арт. 221 Дагавора аб Еўрапейскай асацыяцыі: «Суд уключае па адным суддзі ад кожнай дзяржавы-удзельніцы".
Важную ролю ў кіраўніцтве Суда іграе яго Старшыня. Ён выбіраецца самімі суддзямі метадам тайнага галасавання абсалютнай большасцю галасоў тэрмінам на тры гады. У выпадку, калі ніхто з кандыдатаў не абярэ абсалютнай большасці галасоў, праводзіцца другі тур, па выніках якога лічыцца абраным той кандыдат, які атрымаў адносную большасць галасоў. Сташыня Суда старшынствуе на планарных пасяджэннях Суда, размяркоўвае заняткі паміж палатамі і прызначае суддзю-дакладчыка. На сеняшні час пасаду Старшыні Суда займае прадстаўнік Грэцыі Васіліяс Скаурыс.
# | Час кіраўніцтва | Старшыня | Дзяржава |
---|---|---|---|
1952–1958 | Масіма Пілоцці | ![]() | |
1 | 1958–1964 | Андрэас Маціас Доннер | ![]() |
2 | 1964–1967 | Чарлз Леон Хамес | ![]() |
3 | 1967–1976 | Роберт Лекурт | ![]() |
4 | 1976–1980 | Ханс Кутшер | ![]() |
5 | 1980–1984 | Жозэ Мертенс де Вілмарс | ![]() |
6 | 1984–1988 | Джон Макензі-Сцюарт | ![]() |
7 | 1988–1994 | Оле Д'ю | ![]() |
8 | 1994–2003 | Джіл Карлас Радрыгес Іглесіяс | ![]() |
9 | 2003-па сеняшні час Час мандату сканчваецца 31 кастрычніка 2014 |
Васіліяс Скаурыс | ![]() |
Крыніца: The Presidents of the Court of Justice . European NAvigator. |
Усе судовыя органы ЕС знаходзяцца ў Люксембургу, асобна ад палітычных інстытутаў у Бруселі і Страсбургу. Суд знаходзіцца ў будынку Пале, які ў цяперашні час пашыраецца, у раене Кірхберг Люксембурга.
Люксембург быў абраны ў якасці папярэдняга месцазнаходжання Суда 23 ліпеня 1952 года. Яе першае пасяджэнне адбылося 28 лістапада 1954 года ў будынку, вядомым як Віла Вобан, і працягвалася да 1959 года, калі Суд пераехаў у будынак Кот д'Эйх, а потым у будынак Пале ў 1972 годзе. У 1965 годзе дзяржавы-чудзельніцы абралі Люксембург у якасці пастаяннага знаходжання Суда. Будучыя судовыя органы (Суд агульнай юрысдыкцыі і Трыбунал грамадзянскай службы) павінны былі таксама размяшчаецца ў горадзе. Рашэнне было пацверджана на пасяджэнні Савета Еўрапейскага Саюза ў Эдынбургу ў 1992 годзе.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.