хімічнае злучэнне From Wikipedia, the free encyclopedia
Гіпуравая кіслата , C9H9NO3 — злучэнне рэшткаў бензойнай кіслаты і гліцыну.
Гіпуравая кіслата | |
![]() | |
Агульныя | |
---|---|
Сістэматычнае найменне | Бензаіламінаэтанавая кіслата |
Традыцыйныя назвы | гіпуравая кіслата, бензаілгліцын |
Хім. формула | C9H9NO3 |
Фізічныя ўласцівасці | |
Малярная маса | 179.17 г/моль |
Шчыльнасць | 1.37 г/см³ |
Тэрмічныя ўласцівасці | |
Тэмпература плаўлення | 187-190 °C |
Класіфікацыя | |
Рэг. нумар CAS | |
PubChem | |
Рэг. нумар EINECS | 207-806-3 |
SMILES | |
ChEBI | CHEBI:18089 |
ChemSpider | |
Бяспека | |
H-фразы | H201, H202, H235+410 |
P-фразы | P201 |
Піктаграмы СГС | ![]() ![]() |
NFPA 704 |
Бескаляровае крышталічнае рэчыва. Тэмпература плаўлення 187,5 °С. Утвараецца ў большасці жывёл і ў чалавека пераважна ў печані і, ў меншай ступені, у нырках (у сабак толькі ў нырках[1]). Выводзіцца з мачой. Біялагічнае значэнне сінтэзу гіпуравай кіслаты ў арганізме — звязванне бензойнай кіслаты, якая вызваляецца пры разбурэнні араматычных злучэнняў, якія ўваходзяць у склад раслінных тканак.
Стандартны лабараторны метад сінтэзу гіпуравай кіслаты — бензаіліраванне гліцына паводле Шотэн-Баўмана[2]
Дзякуючы сваёй дасяжнасці гіпуравая кіслата шырока выкарыстоўваецца ў якасці с N-ацыламінакіслотнага кампанента ў сінтэзе паводле Эрленмеера азлактонаў[3], якія, у сваю чаргу, выкарыстоўваюцца для сінтэза пептыдаў, a-кетакіслот і a-амінакіслот[4]:
У чалавека за суткі з мачой выводзіцца 0,1—2 г гіпуравай кіслаты. Проба на сінтэз гіпуравай кіслаты з'яўляецца паказчыкам здольнасці печані абясшкоджваць таксічныя рэчывы[1] (проба Квіка—Пытэля)[5].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.