From Wikipedia, the free encyclopedia
Вайна за брэтонскую спадчыну (па-француску: guerre de Succession de Bretagne) або вайна дзьвюх Жанн (па-француску: guerre des deux Jeanne) — другарадны ваенны канфлікт, які выбухнуў падчас Стогадовай вайны ў 1341—1364 гг. паміж Домам Блуа і Домам Манфор за кантроль над герцагствам Брэтань.
Вайна за брэтонскую спадчыну | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
Супернікі | |||||||||
![]() ![]() ![]() | ![]() ![]() ![]() ![]() | ||||||||
Камандуючыя | |||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | ||||||||
Вайна пачалася пасьля сьмерці герцага Жана III Брэтонскага, які не пакінуў спадкаемцаў. Жанна дэ Пэнцьеўр і Жанна Фляндрская аспрэчвалі адна ў адной спадчыннае права і, у рэшце рэшт, падштурхнулі сваіх мужэй, Жана дэ Манфора і Карла дэ Блуа заявіць свае правы на герцагства. У тыя часы Англія і Францыя ўжо некалькі год знаходзіліся ў стане канфлікту (Стогадовая вайна пачалася ў 1337 годзе). Эдўард III абвясьціў сябе каралём Францыі, і Жан дэ Манфор прынёс яму амаж. А Карл дэ Блуа пакляўся ў адданасьці свайму дзядзьку, Філіпу VI.
У 1341 годзе французы ўзялі ў палон Жана дэ Манфора і аддалі герцагства Карлу дэ Блуа, але ў 1342 годзе Эдўард III высадзіўся ў Брэсьце. Жана дэ Манфора кінулі ў турму, Жанна Фляндрская звар’яцела. У 1343 годзе было заключанае перамір’е.
Status quo саблюдаўся усутыч да паражэньня французаў у бітве пры Орэ ў 1364 годзе. Перамога праангельскай партыі дазволіла ў 1365 годзе заключыць першую Герандзкую дамову, якая зрабіла законным спадкаемцам Жана IV Брэтонскага. Жан у сваю чаргу падпісаў саюзную дамову з Англіяй.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.