From Wikipedia, the free encyclopedia
An sagradong tradisyon, pig-aapod man na banal na tradisyon o apostolikong tradisyon, iyo an sarong teolohikong terminong ginamit sa Kristiyanong teolohiya. Segun sa teolohikong posisyon na ini, an sagradong Tradisyon asin an Scripture form one deposit, kaya an sagradong Tradisyon iyo an sarong pundasyon kan doctrinal asin ispiritwal na otoridad kan Kristiyanismo asin kan Bibliya. Kaya baga, an Bibliya dapat na pig-interpretar sa laog kan konteksto kan sagradong Tradisyon (asin vice versa) asin sa laog kan komunidad kan denominasyon. An mga denominasyon na nakasurat sa posisyon na ini iyo an Katoliko, Subangan asin Orthodox, asin Oriental Orthodox na mga simbahan, asin an mga simbahan na Assyrian (an Suanoy na Simbahan kan Subangan asin an Assyrian Church of the East).
An Anglican asin Methodist churches pighihiling an tradisyon, reason, asin an eskspiryensya bilang gunuan kan otoridad alagad bilang subordinate sa scripture – sarong posisyon na midbid bilang prima scriptura.[1][2] Saro iyan na kabaliktaran kan Lutheran asin mga repormadong tradisyon, na nagtutukdo na an solamenteng an Bibliya iyo sana an supisyente/infallible na basehan para sa gabos na Kristiyanong katukduan – sarong posisyon na midbid bilang sola scriptura.[3]
Para sa dakol na mga denominasyon kan Kristiyanismo, an mga kasuratan kan Ante-Nicene Fathers, Nicene Fathers asin Post-Nicene Fathers kabarali sa sagradong Tradisyon.[4]