La pallabra óculu provién del llatínoculus (plural oculi[1]), significa güeyu y designa n'arquiteutura a una abertura o ventana de forma circular o ovalada. La so función ye la d'apurrir llume. Tamién puede usase de forma puramente decorativa.
Óculu del Panteón de Agripa.Concu de la Edá del Bronce con dos óculos de Los Millares n'Almería.
Vien utilizándose pa definir l'abertura circular central esistente na cúpula del Panteón de Roma. Nesti casu la so función yera allixerar el pesu de la cúpula coles mesmes que dexaba entrar l'aire y la lluz.
Les ventanes circulares, tamién s'atopen nos tímpanos de les basíliques ya ilesies cristianes o, cuando se trata del góticu un rosetón.[1]
Les típiques circulares o ovalaes de l'arquiteutura del sieglu XVI suelese denominar güeyos de güe[1] (en francés, oeil de boeuf y n'inglés, bull's-eye.
Les ventanes circulares en bufardes fueron una carauterística de l'arquiteutura clásica francesa del sieglu XVII.
Tamién s'atopen óculos o güeyos de güe, por razones estructurales, nos ventanos de los barcos o aviones.
N'arqueoloxía, óculu ye'l nome que se da a determinaos motivos xeométricos atopaos nel arte prehistórico d'Europa occidental. Suel referise a un par de marques circulares o espirales que se suelen interpretar como güeyos. Apaecen en cerámiques, estatues y megalitos. Pueden representar la mirada d'un dios o diosa y foi especialmente común mientres el periodu Neolíticu.