From Wikipedia, the free encyclopedia
El cocu ye una fruta tropical llograda del cocoteru (Cocos nucifera), la palmera más cultivada a nivel mundial. Tien un pulgu esterior gruesa (exocarpio) y un mesocarpiu fibrosu y otra interior dura, vellosa y marrón (endocarpiu) que tien xuntada la magaya (endospermo), que ye blanca y arumosa. Mide de 20 a 30 cm y llega a pesar 2,6 kg.
Cocu | ||
---|---|---|
![]() | ||
Tamañu de porción de magaya | ||
Enerxía 354 kcal 1481 kJ | ||
Carbohidratos | 15.23 g | |
• Fibra alimentaria | 9 g | |
Grases | 33.49 g | |
• saturaes | 29.70 g | |
• poliinsaturaes | 0.37 g | |
Proteínes | 3.3 g | |
Tiamina (vit. B1) | 0.066 mg (5%) | |
Riboflavina (vit. B2) | 0.02 mg (1%) | |
Niacina (vit. B3) | 0.54 mg (4%) | |
Ácidu pantoténicu (vit. B5) | 0.3 mg (6%) | |
Vitamina B6 | 0.054 mg (4%) | |
Ácidu fólicu (vit. B9) | 26 μg (7%) | |
Vitamina C | 3.3 mg (6%) | |
Calciu | 14 mg (1%) | |
Fierro | 2.43 mg (19%) | |
Magnesiu | 32 mg (9%) | |
Fósforu | 11 mg (2%) | |
Potasiu | 356 mg (8%) | |
Cinc | 1.1 mg (11%) | |
% de la cantidá diaria encamentada p'adultos. | ||
Fonte: Base de datos de nutrientes del USDA. | ||
[editar datos en Wikidata] |
El principal productu esportáu dende les distintes zones de cultivu ye la copra ensin procesar, siguida del cocu desecado. En ciertos países europeos, atopa'l so meyor salida'l cocu frescu; el protagonista indiscutible de feries y verbenes y de común usu en múltiples preparaciones de repostería artesanal y industrial. El mercáu más interesante tantu n'Asia como n'Europa y América del Norte ye'l de l'agua de cocu envasada; de gran aceptación y mayor demanda cada añu.
El nome cocu provién de la era de los descubrimientos, pos a los esploradores portugueses que lo traxeron a Europa la so superficie marrón y peluda colos sos trés furacos recordába-yos una cara como la de la pantasma de les hestories sobre'l Cocu que se-yos cunta n'España y Portugal a los neños pequeños p'asustalos.[1]
El llugar d'orixe del cocu ye una tema aldericada, mientres munchos consideren que provién d'Asia del Sur, concretamente del delta del Ganges, dalgunos dicen que provién del noroeste d'América del Sur. Rexistros fósiles de Nueva Zelanda indiquen que plantes similares más pequeñes crecieron ellí siquier fai 15 millones d'años.[ensin referencies] Tamién esisten fósiles más antiguos descubiertos en Kerala, Rayastán, Thennai en Tamil Nadu a veres del Palar, Then-pennai, Thamirabharani, el ríu Kaveri y fasteres na frontera de Kerala, Konaseema-Andharapradesh, Maharastra (tou ello na India) anque los más antiguos conocíos provienen de Khulna, en Bangladex.[ensin referencies]
Los cocos son mentaos nel poema Mahawamsa de Sri Lanka del sieglu II al I e.C. El posterior Culawamasa diz que'l rei Aggabodhi I (575-608) llantó un xardín de cocoteros de 3 ioyanas (unos 25 km) de llargor, probablemente'l primer plantíu de cocos rexistrada.
Propiu de les isles de clima tropical y subtropical del océanu Pacíficu, el so cultivu estendióse por Centroamérica, el Caribe y África tropical. Los tipos de cocoteros clasificar en xigantes, nanos ya híbridos y, dientro de cada grupu, esiste un gran númberu de variedaes.
La collecha del cocu varia según el tipu de producción, sobremanera de febreru a xunetu. Si comercialízase como fruta fresca o se destina a la industria con fines de envasar agua, la collecha efectúase cuando'l cocu tien ente 5 y 6 meses. Nesta dómina'l conteníu d'azucre y agua ye bien eleváu y el sabor ye más intensu. De toes formes, seya cocu secu o cocu maduru tien una capacidá de gran duración mayor ensin necesidá de nengún tipu de refrigeración, a diferencia de los cocos frescos, que duren dellos díes (o un mes), antes de maurecese o faese secos.
Si destinar a la producción de cocu arralláu, deshidratado o compra pa la estraición d'aceite, la collecha realízase cuando los cocos cayen al suelu o cuando unu de los cocos d'un recímanu ta secu. El cocu arralláu ye utilizáu como cobertor o ingrediente pa pasteles o tartes. Estos cocos secos permanecen na planta mientres 13 meses.
Indonesia lidera la producción mundial de cocos nel añu 2012, siguida de Filipines, la India y Brasil.
Llista de los 12 principales productores de cocu l'añu 2012 | ||||
---|---|---|---|---|
País | Tonelaes | Nota al pie | ||
![]() | 18 000 000 | F | ||
![]() | 15 862 386 | P | ||
![]() | 10 560 000 | P | ||
![]() | 2 888 532 | P | ||
![]() | 2 000 000 | F | ||
![]() | 1 250 000 | F | ||
![]() | 1 100 000 | F | ||
![]() | 1 050 000 | F | ||
![]() | 900 000 | F | ||
![]() | 585 000 | F | ||
![]() | 430 000 | F | ||
![]() |
59 983 908 | A | ||
Ensin lletra = dato oficial, P = datu ofical, F = estimación FAO, * = Inoficial, semioficial, C = datu calculáu, A = Agregatdo (puede incluyir oficiales, semi-oficiales o aproximamientos), Source: Food And Agricultural Organization of United Nations: Economic And Social Department: The Statistical Devision Archiváu 2012-06-19 en Wayback Machine Cocoteros S.A |
Tien De ser carauterísticamente arumosu como'l melón, anque menos fuerte qu'este. Si nun s'oi'l típicu chapoteo de l'agua nel so interior al ximelgalo, ye porque'l cocu ta más que secu, pasáu de maduru o secu, poco preséu, namái quiciabes como grana de cocoteru. En diches condiciones la magaya suel tar rancia. El cocu caltener por dos meses. Dempués d'abiertu, haber de consumir nel mesmu día o guardase nun recipiente tapáu con agua, non más de cinco díes. El cocu arralláu caltiénse dos díes nuna bolsa de plásticu cerrada.
Si nun ta bien ensugo'l cocu, la piel marrón qu'anubre la magaya ye nidia y puede comese. El cocu contién grasa que resulta daqué indixesta si abusar, tantu de la magaya como de la lleche y l'agua del cocu.
cruda, entera o arrallada; o bien asada, formando parte de diverses preparaciones culinaries. Magaya xelatinosa: llograr de los cocos entá verdes. Comer con una cuyar, una vegada abiertu'l cocu. Contién los mesmos nutrientes que'l cocu maduru pero en menor concentración.
Composición por 100 g de porción comestible | |
---|---|
Caloríes | 351 |
Grases (g) | 36 |
Hidratos de carbonu (g) | 3,7 |
Fibra (g) | 10,5 |
Potasiu (mg) | 405 |
Magnesiu (mg) | 52 |
Vitamina E (mg) | 0,7 |
Vitamina C (mg) | 2 |
Ácidu fólico (mcg) | 26 |
mcg = microgramos |
La composición del cocu varia a midida que esti madura. La grasa constitúi'l principal componente tres l'agua y ye rica en ácidos grasos enchíos (88,6% del total), polo que'l so valor calóricu ye'l más altu de toles frutes. Apurre una baxa cantidá d'hidratos de carbonu y menor entá de proteínes. Asina mesmu, el cocu ye ricu en sales minerales que participen na mineralización de los güesos (magnesiu, fósforu, calciu) y en potasiu. Tocantes a otros nutrientes, destaca'l so apurra de fibra, qu'ameyora'l tránsitu intestinal y contribúi a amenorgar el riesgu de ciertes alteraciones y enfermedaes. El magnesiu rellacionar col funcionamientu d'intestín, nervios y músculos, forma parte de güesos y dientes, ameyora la inmunidá y tien un nidiu efeutu llaxante. El fósforu participa nel metabolismu enerxéticu. El potasiu ye necesariu pa la tresmisión y xeneración del impulsu nerviuso, pa l'actividá muscular normal ya intervién nel equilibriu d'agua dientro y fora de la célula. Destaca amás el so conteníu de vitamina E, d'aición antioxidante y de ciertes vitamines hidrosolubles del grupu B, necesaries pal bon funcionamientu del nuesu organismu.
El cocu ye un frutu bien arumosu y de sabor intenso y prestosu. Teniendo en cuenta les sos propiedaes nutritives, el so consumu ocasional y en cantidaes moderaes, considérase fayadizu pa tolos segmentos de la población sana: neños, nuevos, adultos, deportistes, muyeres embarazaes, madres lactantes y persones mayores.
El cocu ye una fruta qu'arriquez la nuesa alimentación en sustancies nutritives, sabores, arumes y en gran cantidá de platos de nuesa gastronomía.
La fibra del mesmu al ser soluble,previén o ameyora l'estriñimientu, contribúi a amenorgar les tases de colesterol en sangre y al bon control de la glucemia (niveles d'azucre nel sangre) na persona que tien diabetes. Pol so altu valor enerxéticu, tienen de moderar el so consumu les persones que tienen escesu de pesu y pol so eleváu apurra de potasiu, nun s'aconseya a quien tienen insuficiencia renal y riquen d'una dieta controlada en dichu mineral. Sicasí, quien tomen diuréticos y les persones con bulimia van beneficiar del so consumu, yá que nel cocu abonda dichu mineral.
L'agua de cocu ye'l líquidu que se topa nel interior de la magaya; cuantimenos maduru tea'l frutu más abondosu va ser y tamién más ricu en nutrientes. Considérase una bébora isotónica natural, siendo bien apreciada nos países tropicales onde se toma estrayéndolo direutamente del frutu.
La copra ye'l aceite que se llogra del frutu, secu y amenorgáu a cachos. La grasa de copra contién un 65% d'aceite. Por saponificación y hidrogenación llógrase mantega y aceite de cocu (grases hidrogenadas y enchíes).
Aplicaciones del cocu: