From Wikipedia, the free encyclopedia
La Constitución de la Xunión Soviética reconoció al máximu órganu d'autoridá del Estáu na Unión de Repúbliques Socialistes Soviétiques (URSS) como'l xefe d'Estáu. El presidente del Presidium del Sóviet Supremu y el cargu anterior de presidente del Comité Executivu Central (CEC) del Congresu de los Soviets, que se reorganizó en 1938, tenía poderes principalmente ceremoniales.[1] Entós, ente que'l xefe d'Estáu tenía munchos poderes de iure, tenía bien pocos de facto.
Xefe d'Estáu de la Unión de Repúbliques Socialistes Soviétiques | |
---|---|
Antiguu cargu políticu | |
![]() | |
Escudu | |
Predecesor | nengunu |
Socesor | ![]() |
Mikhaíl Kalinin | |
30 d'avientu de 1922 | |
25 d'avientu de 1991 | |
Pretendiente actual | - |
La Xunión Soviética foi establecida en 1922. Sicasí, en 1924 aprobóse la primer Constitución del país. Antes d'esi momentu, la Constitución de 1918 de la República Socialista Federativa Soviética de Rusia foi adoptada como la Constitución de facto de la URSS. Acordies cola Constitución de 1918, el Comité Executivu Central de ToLes Rusias (CEC), presidíu pol xefe d'Estáu, tenía'l poder de determinar les cuestiones d'ingresos ya impuestos que diríen pal presupuestu del Estáu y lo que diría pa los soviets locales. El CEC tamién podría llindar los impuestos.[2] Nos periodos ente convocatories del Congresu de los Soviets, el CEC caltenía'l poder supremo.[3] Nos periodos ente sesiones del Congresu de los Soviets, el CEC foi responsable de tolos asuntos del Congresu de los Soviets.[4] El CEC y el Congresu de los Soviets fueron reemplazaos pol Presidium y el Sóviet Supremu por delles enmiendes feches a la Constitución de 1936 en 1938.[5]
El Sóviet Supremu yera l'órganu supremu del poder del Estáu y yera l'únicu órganu que caltenía'l poder llexislativu na Xunión Soviética.[5] Les sesiones del Sóviet Supremu fueron convocaes pol Presidium dos veces al añu; sicasí, podíen convocase sesiones especiales so les órdenes d'una República de la Unión.[5] Nel casu de qu'esistiera un desalcuerdu ente'l Soviet de la Unión y el Soviet de les Nacionalidaes, el Presidium podía formar una comisión de conciliación. Si esta comisión fallaba, el Presidium podía eslleir el Sóviet Supremu y convocar nueves eleiciones.[5] El presidente del Presidium del Sóviet Supremu, xunto col primeru y otros quince vicepresidentes fueron, según la Constitución soviética de 1977, escoyíos polos diputaos del Sóviet Supremu.[6] Al igual que col CEC sol gobiernu d'Josif Stalin, el presidente del Presidium tuvo bien pocu poder de facto dempués de la muerte de Stalin porque'l poder supremo foi dau al líder del Partíu Comunista de la Xunión Soviética (PCUS).[7]
En 1990, foi establecíu'l cargu de presidente de la Xunión Soviética y ésti sería, acordies cola Constitución alteriada, escoyíu pol pueblu soviéticu por aciu el votu direutu y secretu. Sicasí, el primer presidente foi escoyíu democráticamente pol Congresu de los Diputaos del Pueblu.[8] Por cuenta de la disolución de la Xunión Soviética les eleiciones nacionales pal cargu de presidente nunca se llevaron a cabu. Pa ser electu pal cargu la persona tenía de ser ciudadanu soviéticu y mayor de trenta y cinco años, pero menor de sesenta y cinco años. La mesma persona nun podría ser escoyida como presidente por más de dos periodos.[9] La Presidencia foi'l cargu más altu d'Estáu y el más importante na Xunión Soviética por influencia y reconocencia, clisando al primer ministru y secretariu xeneral del PCUS. Col establecimientu de la Presidencia, el poder executivu foi compartíu ente'l presidente y el primer ministru. La Presidencia recibió amplios poderes, tales como ser responsable de la negociación de los miembros del Gabinete de Ministros col Sóviet Supremu;[10] sicasí, el primer ministru quedó encargáu de xestionar la nomenklatura y los asuntos económicos.[11]
De los once individuos nomaos como xefes d'Estáu, trés d'ellos morrieron nel cargu por causes naturales (Leonid Brézhnev, Yuri Andrópov y Konstantín Chernenko), dos ocuparon el cargu temporalmente (Vasili Kuznetsov y Guennadi Yanáyev) y cuatro ocuparon los puestos de líder del partíu y xefe d'Estáu coles mesmes (Brézhnev, Andrópov, Chernenko y Mikhaíl Gorbachov). El primer xefe d'Estáu foi Mikhaíl Kalinin, quien lo inauguró en 1922 dempués del Tratáu de Creación de la URSS. Mientres más de venti años, Kalinin foi quien pasó más tiempu nel cargu; morrió pocu dempués de la so dimisión en 1946. Andrópov pasó'l menor tiempu nel cargu.
# [nota 1] |
Nome (nacimiento–muerte) |
Semeya | Duración del mandatu | Convocatories [nota 2] |
---|---|---|---|---|
1 | ||||
Presidente del Comité Executivu Central del Congresu de los Soviets (1922-1938) | ||||
Mikhaíl Kalinin (1875–1946)[12] |
![]() |
30 d'avientu de 1922 – 12 de xineru de 1938 | 1ᵉʳ–8º convocatoria | |
Presidente del Presidium del Sóviet Supremu (1938-1989) | ||||
Mikhaíl Kalinin (1875–1946)[12] |
17 de xineru de 1938 – 19 de marzu de 1946 | 1ª convocatoria | ||
2 | Nikolái Shvérnik (1888–1970)[13] |
![]() |
19 de marzu de 1946 – 6 de marzu de 1953 | 2ª–3ª convocatoria |
3 | Kliment Voroshílov (1881–1969)[14] |
![]() |
15 de marzu de 1953 – 7 de mayu de 1960 | 3ª–5ª convocatoria |
4 | Leonid Brézhnev (1906–1982)[15] |
7 de mayu de 1960 – 15 de xunetu de 1964 | 5ª–6ª convocatoria | |
5 | Anastás Mikoyán (1895–1975)[16] |
![]() |
15 de xunetu de 1964 – 9 d'avientu de 1965 | 6ª convocatoria |
6 | Nikolái Podgorni (1903–1983)[17] |
![]() |
9 d'avientu de 1965 – 16 de xunu de 1977 | 6ª–9ª convocatoria |
4 | Leonid Brézhnev (1906–1982)[15] |
16 de xunu de 1977 – 10 de payares de 1982 | 9ª–10ª convocatoria | |
— | Vasili Kuznetsov (1901–1990)[18] |
10 de payares de 1982 – 16 de xunu de 1983 | 10ª convocatoria | |
7 | Yuri Andrópov (1914–1984)[19] |
![]() |
16 de xunu de 1983 – 9 de febreru de 1984 | |
— | Vasili Kuznetsov (1901–1990)[18] |
9 de febreru de 1984 – 11 d'abril de 1984 | 11ª convocatoria | |
8 | Konstantín Chernenko (1911–1985)[19] |
11 d'abril de 1984 – 10 de marzu de 1985 | ||
— | Vasili Kuznetsov (1901–1990)[18] |
10 de marzu de 1985 – 27 de xunetu de 1985 | ||
9 | Andréi Gromyko (1909–1989)[20] |
![]() |
27 de xunetu de 1985 – 1 d'ochobre de 1988 | |
10 | Mikhaíl Gorbachov (nacíu en 1931)[21] |
![]() |
1 d'ochobre de 1988 – 25 de mayu de 1989 | 11ª–12ª convocatoria |
Presidente del Sóviet Supremu (1989-1990)[nota 3] | ||||
Mikhaíl Gorbachov (nacíu en 1931)[21] |
![]() |
25 de mayu de 1989 – 15 de marzu de 1990 | 12ª convocatoria | |
Presidente (1990–1991) | ||||
Mikhaíl Gorbachov (nacíu en 1931)[21] |
![]() |
15 de marzu de 1990 – 25 d'avientu de 1991 | 12ª convocatoria |
Hubo cinco individuos nomaos como vice xefe d'Estáu. El primer vice xefe d'Estáu foi Nikolái Shvérnik. Mientres ocho años, Vasili Kuznetsov foi quien pasó más tiempu nel cargu. Guennadi Yanáyev foi quien pasó'l menor tiempu nel cargu.
# [nota 1] |
Nome (nacimiento–muerte) |
Duración del mandatu | |
---|---|---|---|
1 | Primer Vicepresidente del Presidium del Sóviet Supremu (1944-1946/1977-1989) | ||
Nikolái Shvérnik (1888–1970)[23] |
1 de febreru de 1944 – 19 de marzu de 1946 | ||
2 | Vasili Kuznetsov (1901–1990)[18] |
7 d'ochobre de 1977 – 27 de xunetu de 1985 | |
3 | Piotr Démichev (1917–2010)[24] |
18 de xunu de 1986 – 1 d'ochobre de 1988 | |
4 | Anatoli Lukiánov (nacíu en 1930)[25] |
1 d'ochobre de 1988 – 25 de mayu de 1989 | |
Vicepresidente del Sóviet Supremu (1989-1990) | |||
Anatoli Lukiánov (nacíu en 1930)[25] |
25 de mayu de 1989 – 15 de marzu de 1990 | ||
— | Vicepresidente (1990–1991) | ||
Vacante |
scope="row" style="font-weight:normal;" | 15 de marzu de 1990 – 27 d'avientu de 1990 | |||
5 | Guennadi Yanáyev (1937–2010)[26] |
27 d'avientu de 1990 – 21 d'agostu de 1991[nota 4] | |
— | Cargu abolíu[28] | 21 d'agostu de 1991 – 26 d'avientu de 1991[nota 5] |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.