especie de fungu From Wikipedia, the free encyclopedia
[2] (Lactarius deliciosus) ye un fungu basidiomicetu comestible, de la familia Russulaceae. Ye bien común n'Asturies y crez en pinares y montes mistos. La so cogorda, o cuerpu granible, apruz na seronda, y ye bien apreciada en gastronomía. El basónimu d'esta especie ye Agaricus deliciosus L. 1753.[1] L'epítetu específicu, deliciosus, significa "deliciosu".[3]
El ñícaruLactarius deliciosus ñícaru ![]() | ||
---|---|---|
![]() | ||
Clasificación científica | ||
Reinu: | Fungi | |
División: | Basidiomycota | |
Clas: | Agaricomycetes | |
Subclas: | Incertae sedis[1] | |
Orde: | Russulales | |
Familia: | Russulaceae | |
Xéneru: | Lactarius | |
Especie: |
L. deliciosus L. ex Fr. Gray, 1821 | |
Sinonimia | ||
| ||
Consultes | ||
[editar datos en Wikidata] |
El so pie ye acovanáu y curtiu, más o menos cilíndricu o estrecháu un pocu na base. D'estructura granulienta: macizu de bien nuevu, dempués tien zones bueques ensin dexar de ser resistente. Ye del color del sombreru pero más pálidu, con dellos furaquinos superficiales de color más intensu. Suel tener parásitos y entós faise feble. El sombreru suel bazcuyar ente los 4 y 16 cm. de diámetru y el so color anaranxáu vese modificáu per círculos concéntricos de tonos acolorataos y macios. Na so mocedá'l sombreru alcuéntrase endolcáu polos sos cantos y conforme avieya apandar pa evolucionar a forma embudada. Les llámines son del mesmu color, apertaes, fines y decurrentes. La so carne ye trupa y compauta, con golor nidiu y dulzuxu el sabor en crudo ye daqué amargosu a la fin. A la corte esprende un látex de color naranxa. Aferrúñase aína, adquiriendo un color verdosu cardenillu cuando avieya o al pasar delles hores de la so recueya. Unu de los sos colorantes desaníciase pel reñón dempués de comela; por ello la orina tórnase d'un color que puede asustar al que nun sabe la causa.
Lactarius deliciosus Carauterístiques micolóxiques | ||
---|---|---|
Himeniu con llámines | ||
o embudáu | ||
Les llámines son decurrentes | ||
El pie ta desnudu | ||
Espores de color ocre | ||
La ecoloxía ye micorriza | ||
Comestibilidá: encamentada | ||
[editar datos en Wikidata] |
La distinta valoración con al respeutive de la so calidá culinaria puede debese a que'l so sabor varia col terrén onde crez, o a que munches vegaes tómense por ñícaros otres especies bien asemeyaes o s'aprovechen exemplares con munches zones de color verdosu por ser vieyos, tar maltrataos o, lo más frecuente, que tán o tuvieron parasitaos.
Vive formando micorrices con diverses coníferes, especialmente del xéneru Pinus.
La recoleición d'esta cogorda faise utilizando una navaya y cortando el tarmu. Tamién ye necesario usar una cesta de blima o asemeyada, porque nun se permite usar bolses de plásticu una y bones les espores nun cayeríen y podríen escastase[4].
La cogorda de Lactarius deliciosus ye un comestible apreciáu. De cutiu ye consumida asada, guisada, o como complementu de los guisos de carne.
N'Asturies tien tamién los siguientes nomes: guíscaru, míscarru, ñíscarru, fungu lleitariegu, lleiteiru.
Magar que conózse-y por otros munchos variaos nomes dependiendo de la rexón xeográfica:
Pue tracamundiase col falsu ñícaru (Lactarius torminosus), tamién col comestible y bien apreciáu RobeyónNmic (Lactarius sanguifluus)[5] (sombreru de color más apagáu y látex color acoloratáu).
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.