From Wikipedia, the free encyclopedia
O sufixo -uco deriva d'o latín -UCCU.[1] Presenta a variant -uc en aragonés benasqués. No representa un caso de conservación d'as oclusivas xordas intervocalicas en aragonés.
![]() |
Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla. |
Son palabras con sufixo -uco:
Javier Terrado Pablo documenta en aragonés teruelano d'o sieglo XV un uso diminutivo d'este sufixo con a forma local de tovalla (touajucas cortiellas).[4]
No totas as palabras que terminan en -uco u -uca en aragonés son eixemplos d'uso d'esta sufixo. A palabra zamaruco ye un posible arabismo[3], y verduco en aragonés central ye como se pronuncia verdugo en aragonés cheneral, y ye un eixemplo d'uso d'o sufixo -ugo.