From Wikipedia, the free encyclopedia
En astronomía, l'inclinación axial, tamién conoixida como que oblicuidat, ye l'anglo entre l'eixe de rotación d'un obchecto y o suyo eixe orbital u, de traza equivalent, l'anglo entre o suyo plano equatorial y o suyo plano orbital. Se diferencia d'a inclinación orbital.[1]
![]() |
Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla. |
Con una inclinación axial de 0 graus, os dos eixes apuntan en a mesma adreza; ye decir, l'eixe de rotación ye perpendicular a o plano orbital. L'inclinación axial d'a Tierra oscila entre 22,1 y 24,5 graus en un ciclo de 41.000 anyadas de durada. Seguntes una formula que s'actualiza de contino, l'inclinación axial meya d'a Tierra ye actualment de 23 ° 26′11.6 ″ (u 23.43657 °) y ye disminuindo.