Pseudohalogeen
From Wikipedia, the free encyclopedia
'n Pseudohalogeen is 'n chemiese verbinding wat in sy eienskappe 'n halogeen s'n benader.
- Dit vorm 'n X− anioon
- Dit vorm 'n monoprotiese HX-suur
- Soms vorm dit ook 'n X2 molekuul wat 'n gas vorm
- Pseudohalogene kan ook interhalogeenverbindings vorm, soos ICN of CNN3[1]
Meer inligting Pseudohalied, Suur ...
Pseudohalied | Pseudohalogeen | Suur |
---|---|---|
sianied CN− | sianogeen (CN)2 | waterstofsianied |
tiosianaat NCS− | ditiosianogeen (SCN)2 | waterstoftiosianaat |
selenosianaat SeCN− | selenosianogeen (SeCN)2 | |
tellurosianaat TeCN− | tellurosianogeen (TeCN)2 | |
azidoditiokarbamaat SCSN−3 | azidokoolstofdisulfied (SCSN3)2 | |
sianaat NCO− | - | isosiaansuur |
fulminaat CNO− | - | knalsuur |
azide NNN− | - | waterstofazide |
Sluit
Nes die halogene kan die pseudohalogene in die gasfase in radikale ontbind:
En dit kan as oksidant optree:
Met alkene kan addisie optree:[4]
- H2C=CH2 + Cl2 --> ClH2C-CH2Cl
- H2C=CH2 + (SCN)2 --> (SCN)H2C-CH2(SCN)