From Wikipedia, the free encyclopedia
Karië (van Loewiaans Karoewa wat "styl land" beteken, Antieke Grieks: Καρία) was 'n streek van wes-Anatolië, vanaf die kus van mid-Ionië (Mykale) suidwaarts tot Lycië en ooswaarts tot Frigië.
Die inwoners van Karië, wat weens hul tuisland as Kariërs bekend gestaan het, was reeds lank voor die Grieke in Karië aanwesig. Volgens Herodotos se beskrywing was hulle van Minoïese afkoms,[1] terwyl die Kariërs hulself beskryf het as komende van die Anatoliese vasteland, met uitgebreide seevarende belange, en as bloedverwante van die Mysiërs en die Lidiërs.
Die Kariese taal is in 1980 deur John Ray ontsyfer en blyk 'n Anatoliese taal te wees, soos die naburige tale van Lisië, Lidië ens. Ook in noue verband met die Kariërs was die Lelegers, wat 'n vroeëre benaming vir die Kariërs kon wees, of vir 'n volk wat hulle in die streek voorafgegaan het en voortbestaan het as 'n ondergroep van hul gemeenskap, na bewering in 'n hoedanigheid van laer status.
Die Ioonse en Doriese Grieke het die weste daarvan gekoloniseer en het die Kariese bevolking aangevul om Grieks-oorheersde state daar te vorm.