Russiese skrywer, digter en denker (een van die stigters van simboliek); die grootste, saam met D. Merezhkovsky, prosaskrywer van die Silwertydperk From Wikipedia, the free encyclopedia
Boris Nikolajewitsj Boegajef (Russies: Бори́с Никола́евич Буга́ев; 26 Oktober [O.S. 14 Oktober] 1880 - 8 Januarie 1934), beter bekend onder sy skuilnaam, Andrei Beli (Андре́й Бе́лый), was 'n Russiese romanskrywer, digter, teoretikus en letterkundige resensent. Sy roman Petersburg is deur Vladimir Nabokov beskou as die derde grootste meesterstuk van die 20ste eeu.[1][2][3]
Andrei Beli | |
---|---|
![]() Andrei Beli in Brussel (1912) | |
Gebore | |
Sterf | 08 Januarie 1934 (op 53) Moskou, USSR |
Alma mater | Moskouse Ryksuniversiteit |
Boris Boegajef is in Moskou in 'n prominente intellektuele familie gebore. Sy vader, Nikolai Boegajef, was een van die voorste wiskundiges in Rusland en word beskou as 'n medestigter van die Moskouse Wiskundeskool. Sy moeder was nie slegs hoogs intelligent nie, maar ook 'n bekende skoonheid in hoë sosiale kringe. Die jong Boris was 'n veelweter wie se belangstellings wiskunde, biologie, chemie, filosofie en letterkunde ingesluit het. Hy het die Universiteit van Moskou bygewoon.[4] Hy sou 'n aandeel hê in beide die Russiese Simboliese beweging en die Russiese skool van neo-Kantianisme. Boegajef het vriende geword met Aleksander Blok en sy vrou en op haar verlief geraak, wat spanning tussen die twee digters veroorsaak het.
Nikolai Boegajef was bekend om sy invloedryke filosofiese essays waarin hy meetkunde en die waarskynlikheidsteorie veroordeel het en die deugde van wiskundige ontleding besing het. Ten spyte van – of as gevolg van – sy vader se wiskundige oriëntering, was Boris gefassineer deur die waarskynlikheidsteorie en veral entropie, 'n idee waarna hy dikwels verwys in werke soos Kotik Letajef.[5]
As 'n jong man is Beli sterk beïnvloed deur sy kennismaking met die familie van die filosoof Wladimir Solowjof, veral Wladimir se jonger broer Michail, wat beskryf word in sy uitgebreide outobiografiese gedig (1921). Dit was Michail Solowjof wat aan Boegajef die skuilnaam Andrei Beli gegee het.
Beli se simboliese roman Petersburg (1913; 1922) word oor die algemeen as sy meesterstuk beskou. Die boek gebruik 'n opvallende prosametode en speel af in die ietwat histeriese atmosfeer van die eeuwisseling van Sint Petersburg en die Russiese rewolusie van 1905. Dit is die verhaal van die ongelukkige Nikolai Apollonowitsj, wat vasgevang is in die rewolusionêre politiek en wat die taak kry om 'n sluipmoord uit te voer op 'n staatsamptenaar – sy eie vader. In een stadium word Nikolai agtervolg deur die klinkende hoewe van die beroemde bronsbeeld van Pieter die Grote.
In sy latere jare is Beli beïnvloed deur Rudolf Steiner se antroposofie ('n formele opvoedkundige, terapeutiese en kreatiewe stelsel wat deur Steiner daargestel en ontwikkel is, en hoofsaaklik van natuurlike middele gebruik maak om liggaamlike en geestelike gesondheid en welstand te optimaliseer).[6][7] Hy het 'n persoonlike vriend van Steiner geword. Hy het tyd tydens die rewolusie tyd in Switserland, Duitsland, Oostenryk en Rusland deurgebring. Hy het die Bolsjewistiese magsvergryp ondersteun en later sy werk gewy aan kulturele Sowjetaangeleenthede. Hy het ook op die bestuurskomitee van die Unie van Sowjetskrywers gedien.[8]
Beli het op 53-jarige ouderdom in Moskou gesterf.
Die Andrei Beli-prys (Russies: Премия Андрея Белого), wat na hom genoem is, is een van die belangrikste pryse wat in die Russies letterkunde toegeken word.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.