Kloôster (Nederlands: Kloosterzande) is 'n durp in de gemeênte 'Ulst in de provincie Zeêland. Kloôster ao 3.190 inweuners in 2023. Kloôster was de oôdplekke van de voormalihe gemeênte Ontenisse. Korte bie Kloôster lit Perkpolder. Naodat de boôt in 2003 uut Perkpolder verdween kwam 't durp meer geïsoleerd te lihhen. D'r stit ok nog een ouwe meule uut 1744.
LiggiengeKerke van KloôsterMeule van Kloôster
De kerke komt uut de 13e eêuw en is as kloôsterkappel deu de monniken van Ten Dunen 'ebouwd. Een aore bezienswaordig'eid ist Pand Collot uut 1868 dat is 'ebouwd deu de aodeleke femilie Collot d'Escury.
Ambras ziengt in 1997 over Kloôster int voggende nummer:
Lest vonne kik een ouwe kaart, mee daarop de Waterstraat,
een pjèrd, een kar, een boerestee.
Oge bomen nog opzaai, der liepen muttes in de waai,
en op 't ende een café.
Knapaf zo noemden ze 't toen, ge kost er kaarten mee of zonder roem,
en puiten, pieren, pieken.
En mee de kermis ieder blaai, koste bij Krieckaert op de waai,
mee pijl en boog naar pluimkes schieten.
En tussendeur 's naar Sies en Mille, of om 'n pintjen naar Den Bas.
't Is allemaal zo lank geleeën, maar soms wou ik dat 't nog zo was.
In de winkel van Paulien, da was toen nog geen zelfbedien,
was van alles, 't stond er vol.
En in de smis van Door van Laer', maakten ze van alles aan makaar,
zelfs een oor aan een kastrol.
De dansvloer werd er afgehuurd, als er een feest was in de buurt,
maar om twaalf uur was het sluiten.
En had je in de zomer zin, in kazzen van Anna Courtin,
dan gingde maar last achterbuiten.
En op Kreevril was een caféken, van Ko Pauwels en Triene Klement.
't Is ook alweer zo lank gelejen, een pilsken kostte vijftig cent.
Walsôôrd'n was een durp op zich, mee een postkantoor, 't is ook al dicht,
twee werme bakkers in de straat.
Ne winkel vol mee eletriek, waar is gebleven 't Nieuwe Diep,
't is van Walsôôrd'n weggevaagd.
En ik weet nie of ge da' nog weet, maar de Kruisweg is eelmaal verleed,
weg de cafés van Wies en Ward.
'n Viaduct voor 't snelverkeer, auto's razen naar 't veer,
en er staat een loods vol mee patat.
Nou willen ze nog mee nen tunnel. onder de Westerschelde gaan.
Maar mee den boot is 't veel plezanter, maar daar trekken z'ulder niks van aan.
Den Lesten Stuiver op den Drogendijk, die lig ook mee de grond gelijk,
de Stuiverstraat is aangeleed.
Vroeger was daar den Binnenpad, die kwam uit op de Verkesmart,
misschien agge da nog wel weet.
IJskoud was ter bij Joos den Tin, 'n flesken bier bij Kees Courtin,
kapotte schoenen maakte Guite.
De zusters stonden voor de klas, wie kende der nie Moeke Sas,
en in de sloten zongen puiten.
't Lievenhuis zijn z'aan 't verbouwen, weg is 't verschil van erm en rijk.
Want ieder heeft een luxe kamer, subsidie kregen ze van 't rijk.
Wie heeft er Floorken nie gekend, da was toch ne kontenten vent,
een touwken alt over zijn pet.
En mee nen bessem en 'n schop, voogtij straat en kerkplein op,
geen mens die of daar nog op let.
Geen missen ost meer in de kerk, de koster è d'eel ander werk,
de jongensschool is afgebroken.
En dan die mooie pastorie, is omgebouwd voor therapie,
oe kregen ze 't in ulder kloten.
De meulen maal al lank geen graan meer, weg is ook al de roomfabriek.
Weg Dumoleijn zijn brouweraaiken, weg de kios van het muziek.
Ze kwaomen vroeger list de deuren, mee van alles en nog wa leuren,
lik nestelingen, elastiek.
En Jasken aai 'n duivemand, en nog een doosken in zijn 'and,
mee koekskes, snoepkes en nog iet.
Van Hijften leurden alt mee vis, van Groenendijk tot op Usnis,
en Stien Kluts aai ne grote pak.
Crombeen die kwam mee zijnen beer, naar de zeug al was 'r vijf keer,
maar mee de geit moste zelf op pad.
En iedereen aai een klein verken, en ook wa oenders voor een aai.
N'n of mee bezen en petetters, en nog wa kolen en piraai.
Den burgemeester was nie mis, windmeules wou tij op Usnis,
en dan de Perk tegen de dijk.
Een schoon café voor zon en strand, daddis een eel gezellig pand,
waar agge naar de zee soms kijkt.
In 't Laantjen wou tij bouwen gaan, 'n Sporthal zou ter ook gauw staan,
al stemde iedereen ook tegen.
De meulen is 's avonds verlicht, da d'is toch wel een mooi gezicht,
ij straal ou al van verre tegen.
Zo keumen nog een tijdjen deurgaan, wa weg is kom nie meer terug.
Maar een ding weten wij eel zeker, 't ga toch ammel veels te vlug.