მალაკაშ ჩქონი
From Wikipedia, the free encyclopedia
მალაკაშ ჩქონი (მალ. Semenanjung Tanah Melayu) — ჩქონი ობჟათე-ბჟაეიოლი აზიას. წჷმარინუანს აზიაშ მატერიკიშ არძაშე ობჟათე ჭურჭულს. ჩქონი იკათუანს მიანმარიშ მორჩილ, ობჟთე ნორთის, ჩქონამ მალაიზიაშ, სინგაპურიშ დო ტაილანდიშ ობჟათე ნორთის.
მალაკაშ ჩქონი | |
![]() | |
ორენი | აზია |
აკვატორია | ანდამანიშ ზუღა, მალაკაშ საროტი, ობჟათე ჩინეთიშ ზუღა, სიამიშ ჸუჯი |
კოორდინატეფი | 7,1007° ოორ. გ. 100° ელ. გ. |
ფართობი | 242,363.8 კმ² |
უმაღალაში კონკა | გუნუნგ-ტახანიშ გვალა (2190 მ) მ. |
ქიანა | ![]() ![]() ![]() ![]() |
ინდონეზიაშ კოკი სუმატრაშე გიშართილი რე მალაკაშ საროტით. ჩქონიშ ედომუშამ სიგჷრძას გოჸუნს ტიტივანგსაშ გვალეფი. მალაკაშ ჩქონიშ სიგჷრძა რე 1300 კმ, ფართობი დოხოლაფირო — 242,363.8 კმ². თიში ოორუე ხურგიშ, კრაშ ჸალიშ სიგანა 44 კმ რე. ჩქონიშ უმაღალაშ კონკა რე გუნუნგ-ტახანიშ გვალა (2190 მ)