From Wikipedia, the free encyclopedia
Әрхәрәй (грек. αρχι — баш + ἱερεύς — рухани) яки епископ (япискеп[1], грек. ἐπίσκοπος — өстән карап торучы (ἐπί — өс + σκοπέω — карыйм), әскаф[2] - бүгенге христиан чиркәвендәге өченче, иң югары дәрәҗәдәге рухани.
Баштарак, апостол чорында, бу термин Гайсә пәйгамбәр дәвамчылары җәмгыятендәге аларның башлыкларын аңлаткан. Дин таратып йөрүче апостоллардан аермалы буларак, әрхәрәйләр билгеле бер төбәктәге, шәһәрдәге христианнарны күзләгәннәр.
Соңрак әрхәрәй термины руханилыкның югары дәрәҗәсе мәгънәсендә йөри башлый.