Johann Christoph Friedrich von Schiller (d. 10 Kasım 1759, Marbach am Neckar - ö. 9 Mayıs 1805, Weimar), 1802 yılında soyluluk unvanı almış bir şair, filozof, tarihçi ve en önemli Alman dram yazarıdır.
Gençlik düşlerinizi koruyun.
Asıl yalnızken yalnız değilim.
Çıkar, zamanın büyük putudur.
Büyük dehalar sessizce katlanır.
Çoğunluğun sesi adalet kanıtı değil.
Bizler birer görüşten başka neyiz ki?
Zayıflar bile birleştiğinde güçlenirler.
Suçlar arttıkça utanma duygusu azalır.
Dünya kalabalık olsa da zihin engindir.
Öldürmek, diriltmekten daha kolaydır.
En güçlü insan yalnızken güçlü olandır.
Her gerçek dehanın naif olması gerekir.
Eğitimin anahtarı, güzellik deneyimidir.
Doğrudur, düşüncelere bakılmıyor artık.
Çok fazla yansıtan çok az şey başaracaktır.
Ölüm korkusu, ölümden daha korkunçtur.
Doğruluk her türlü şart altında meyve verir.
Dünya tarihi, dünyanın yargılama salonudur.
Tıpkı babalarımızın olduğu gibi özgür olacağız.
Sanat, özgürlük tarafından emzirildikçe büyür.
Sevgi insanı birliğe, bencillik yalnızlığa götürür.
Güzellikte, yaşamın gerçek biçimini elde edebiliriz.
Dünyayı haksızlık yönetiyor, adalet yalnız sahnede var.
İnanç ile kör bir korkunun en tuhaf karışımını oluşturdu.
İnsan, ne istediklerini ne düşüncelerini engelleyemez.
Aslan kükremediği için uyuduğunu mu düşünüyorsun?
Hayatı geçici olarak süsleyen dünya malına bağlanma.
Yaşımız aydınlandı ... Öyleyse nasıl hala barbar kalıyoruz?
Sallanan bir binanın yıkılması için zelzeleye lüzum yoktur.
Büyük dehalara hareket alanı ver. Onlar kendi yolunu bulur.
Dünyada her şeyi, bir gün, acı ile kaybetmek için kazanırız.
Bilimin sınırları genişlediği ölçüde, sanatın sınırları daralıyor.
Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!
Hiçbir şeye cesaret edemeyen, hiçbir şeye ümit beslemesin.
Böcek olmayı kabullenenler ezilince şikayet etmemelidirler!
Yaşamak, hayal etmek, hoşça hayal etmek ise akıllıca olmaktır.
Yükselmenin en alçakçası zayıfların sırtına basarak yükselmektir.
Ah insanlar, sahtekar iki yüzlü insanlar, gözleri su yürekleri tunç!
Sistemler şu tek kelimenin yırtacağı bir örümcek ağıdır: "Öleceksin!...
Hava için gökgürültüsü neyse, insanın canı için hayal kırıklığı da odur.
Adaleti, para ile satın alınan bir fahişe haline getiren alçak, sen misin?
İnsan, isteyen bir varlık olarak, duymak ile düşünmek arasında bocalar.
Düşünme, insanın etrafını çeviren evrene olan ilk serbest münasebetidir.
İnsan hür olarak doğmuş, zincire vurulmuş olarak bile doğsa, yine hürdür.
Hak en kuvvetli olandadır ve kuvvetimizin hudutları bizim kanunumuzdur.
Gelecek yavaş geliyor, şimdiki zaman uçuyor ve geçmiş sonsuza dek duruyor.
İnsanlığın onuru senin ellerinde; onu koru! Seninle batıyor! Seninle yükselecek.
Mutluluk bir kuş gibi uçarak gitti elden. Söndürmedi hem hiçbir şey bilgi ateşini.
Akıl ve dirayetin ak saçlıların ki gibi, ama yüreğin masum çocukluk yüreği olsun..
Tabiatın çocuğu, yolundan çıkınca, bir çılgın; medeniyetin çocuğu ise bir sefil olur.
Doğa ancak, bizim ona kısa bir zaman için verdiğimizle etkiliyor, hayran bırakıyor.
İnsanlar parlayanı karartmaktan, yükseleni yere serip toza bulamaktan hoşlanırlar.
İnsan, duyularının uykusundan uyanınca, kendine gelir, kendini insan olarak görür.
Bilgeliğin, ak saçların bilgeliği olsun, fakat vicdanın, masum çocukların vicdanı olsun.
Büyük başarıların sahipleri küçük işleri titizlikle yapabilme sabrını gösteren kişilerdir.
İnsan yalnız hoşa gideni, iyi olanı mükemmel olanı ciddiye alır; fakat güzellikle oynar.
Sanat; gençliğe terbiye, yaşlılığa avuntu, yoksullara zenginlik ve zenginlere de süs verir.
Parçalanmış insanı bütünleyecek, bozulmuş uygar insanı gene yetkin kılacak güç güzelliktir.
Sanatçı; Kendisini her yönden beslemezse, çağın yozlaşmasına karşı kendini nasıl koruyacak?
Fakat bir zamanlar yaşamınızın hazzı ve düsturu olan iyilikseverlik duygularınızı ne söndürdü?
Arkadaşlar bana ne yapabileceğimi gösteriyor, düşmanlar bana ne yapmam gerektiğini öğretiyor.
Dünyadaki bütün başarılı insanlar, başkalarının yardımıyla değil, kendi çabalarıyla o konuma gelmişlerdir.
Eğer bana neden bir dinim olmadığı sorulacak olursa onu yitirme nedenimin yine bir din olduğunu söylerim.
Uzun zaman hurafelerle baskı altına alınmış olmasının intikamını, şimdi dinî hakikatleri hiçe sayarak alıyordu...
İnsan, uzun süren uykusundan uyandı; oy çoğunluğuyla da yitirilen haklarının gene yerine getirilmesini istiyor.
Daha geniş bir makinenin bir parçası oldukları bir toplum içinde bireyler kendilerini tam olarak geliştiremezler.
Çanta çalmak bir suç, servet çalmak bir cüret, taht çalmak ise yücelik göstergesidir. Suç büyüdükçe kabahat küçülür.
Kendini tanıtmak istiyorsan, başkalarının davranışlarına dikkat et. Başkalarını anlamak istiyorsan, kendi gönlüne bak.
İnsanlar ölüm acılarına dayanabilir. Ama haksızlığa, şu anda yaşadığımız aşağılanmalara hiçbir soylu yürek dayanamaz.
Kısaca söylemek gerekirse; bu labirente girerken inancı güçlü, dine düşkün biriydi, çıkarken ise bir kuşkucuydu ve sonunda tam bir özgür düşünür oldu.
Çalışmayı sana arı öğretebilir. Beceriklilikte bir kurt sana öğretmen olabilir. Bilgiyi daha önceki insanlardan alabilirsin. Ama sanatı, yalnız kendin ortaya koyabilirsin.
Ey neşe, sen, güzelliği tanrısal ışıltının, Sen, güzel ve Ferah Yer’in kızı! Ateş sarhoşu bizler giriyoruz, Senin göksel kutsal evine
Neşeye Övgü (An die Freude)
Ey neşe, sen, güzelliği tanrısal ışıltının, Sen, güzel ve Ferah Yer’in kızı! Ateş sarhoşu bizler giriyoruz, Senin göksel kutsal evine; Mest olmuş bir kardeşlikle birbirimize bağlanarak. Geleneksel haşinliğin böldüğü Her kişi bir kardeş olur, Senin yumuşak kanatlarının altında. …