Ömer Hulusi Efendi
From Wikipedia, the free encyclopedia
Ömer Hulusi Efendi (d. 1858- ö.1920(?)) öğretmenlik, şeriye yargıçlığı ve Osmanlı Devleti'nin son yıllarında şeyhülislamlık ve Evkaf Nazırlığı görevlerinde bulunmuş bir devlet adamıdır.
Ömer Hulusi Efendi | |
---|---|
Doğum | 1858 Dağıstan |
Ölüm | 1920 (?) İstanbul |
Meslek | Şeyhülislam, şeriye yargıçlığı, öğretmenlik |
Ömer Hulusi Efendi 1855 yılında Dağıstan'da doğdu.[1] Dağıstan Lezgi ulemâsından Mehmed Ali Efendi’nin oğludur.[2] İlk öğrenimini Dağıstan'da gördü.Burada Arapça öğrendi. Sonra İstanbul'a gelerek medresede fıkıh eğitimi yaparak icazet aldı. Sonra "Bursa Muallim Mektebi (Öğretmen Okulu)"'na girip buradan diploma aldı. Daha sonra "Mekteb-i Nüvab (Yargıç Okulu)"'na devam ederek buradan da diploma aldı.
Bu diplomalarına uygun olarak öğretmenlik ve şeriyye yargıçlığı görevleri ile devlet memurluğu yaptı. 1912 de "Meclis-i Tetkikat-i Şer'iyye (Din İşleri İnceleme Komisyonu)" Başkanlığı görevine terfi ettirildi. Sonra "Anadolu Kazaskeri" görevi verildi. Bu görevden sonra 1917'de "Temyiz Mahkemesi"'ne atanarak "Şer'iyye Dairesi" Başkanı oldu.
14 Ekim 1918'de İstanbul'da Sadrazam olan Ahmet İzzet Paşa hükûmetinde Şeyhülislamlık görevi verildi. Bu hükûmet 8 Kasım 1918'e kadar görev yaptı. 2 Mart 1920'de İstanbul'da yeni sadrazam olan Salih Hulusi Paşa hükûmetinde Evkaf Nazırlığı görevi aldı. 3 Nisan 1920' de Salih Hulusi Paşa'nın istifası üzerine kendisi de bu görevden ayrıldı. Bu tarihten sonra hakkında bilgi bulunmayan Ömer Hulusi Efendi' nin 1922' den önce hayatını kaybettiği düşünülmektedir.[3]