เบอนัว ปอล เอมีล กลาแปรง
From Wikipedia, the free encyclopedia
เบอนัว ปอล เอมีล กลาแป-รง (ฝรั่งเศส: Benoît Paul Émile Clapeyron; 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799 - 28 มกราคม ค.ศ. 1864) เป็นวิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส หนึ่งในผู้วางรากฐานวิชาอุณหพลศาสตร์
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Clapeyron-reading.jpg/200px-Clapeyron-reading.jpg)
ปี ค.ศ. 1834 เขาได้เผยแพร่งานเขียนของเขาซึ่งเปิดศักราชอุณหพลศาสตร์ยุคใหม่ ชื่อ the Driving force of the heat (Puissance motrice de la chaleur) โดยนำแนวความคิดของนักฟิสิกส์คนหนึ่งชื่อ ซาดี การ์โน มาพัฒนาปรับปรุง และนำเสนอใหม่ให้อยู่ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่ายขึ้น เขาแสดงภาพของวัฏจักรการ์โนเป็นภาพกราฟวงจรปิดบนแผนภูมิระหว่างความดันกับปริมาตร ต่อมาแผนภาพนี้เรียกชื่อว่า กราฟของกลาแปรง เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ปี ค.ศ. 1843 กลาแปรงพัฒนาแนวคิดเรื่องกระบวนการผันกลับได้ ซึ่งการ์โนเคยนำเสนอไว้แต่ก่อน โดยเขาให้คำจำกัดความแก่แนวคิดเบื้องต้นของการ์โนต์ ต่อมาได้กลายเป็นกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
จากพื้นฐานเหล่านี้ทำให้เขาเข้าไปขยายความผลงานของเคลาซิอุส รวมถึงการปรับปรุงสมการ ที่ต่อมาเรียกกันว่า "สมการความสัมพันธ์เคลาซิอุส-กลาแปรง"
![]() | บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |