รูรีกู (สลาฟตะวันออกเก่า: Рюрикъ, อักษรโรมัน: Rjurikŭ;[lower-alpha 2] จากภาษานอร์สเก่า: Hrøríkʀ; สวรรคต คริสต์ทศวรรษ 870[lower-alpha 1]) เป็นหัวหน้าวารันเจียนกึ่งตำนานของชนชาวรุสที่ได้รับเชิญให้ครองราชย์ที่นอฟโกรอดใน ค.ศ. 862[3][4] ตามรายงานจาก เรื่องเล่าจากปีที่ผ่านมา ผู้ดำรงตำแหน่งต่อจากพระองค์คือออลิกู ญาติพี่น้องของพระองค์ ผู้เป็นอุปราชของยีกอรี พระราชโอรสวัยทารก
รูรีกู | |
---|---|
เจ้าชายแห่งนอฟโกรอด | |
รูรีกูบนอนุสาวรีย์ "Millennium of Russia" ที่เวลีคีนอฟโกรอด | |
ครองราชย์ | ค.ศ. 862 – คริสต์ทศวรรษ 870[lower-alpha 1] |
ถัดไป | ออลิกู |
สวรรคต | คริสต์ทศวรรษ 870[lower-alpha 1] นอฟโกรอด |
พระราชบุตร | ยีกอรี |
ราชวงศ์ | รูรีกู |
ตามธรรมเนียม รูรีกูถือเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์รูรีกู ซึ่งภายหลังปกครองจักรวรรดิรุสเคียฟและดินแดนในอาณาเขต และกลายเป็นอาณาจักรซาร์รัสเซีย จนกระทั่งฟิโอดอร์ที่ 1 สวรรคตใน ค.ศ. 1598 วาซีลีที่ 4 ผู้ครองราชย์ถึง ค.ศ. 1610 เป็นกษัตริย์ราชวงศ์รูรีกูองค์สุดท้ายของรัสเซีย[5]