พอล ออร์นดอร์ฟ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พอล พาร์เลต ออร์นดอร์ฟ จูเนียร์ (Paul Parlette Orndorff, Jr.)[3] หรือที่รู้จักกันดีในนาม "มิสเตอร์วอนเดอร์ฟูล" พอล ออร์นดอร์ฟ ("Mr. Wonderful" Paul Orndorff) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกันสังกัด WWF และ WCW ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2005
พอล ออร์นดอร์ฟ | |
---|---|
![]() | |
ชื่อเกิด | Paul Parlette Orndorff Jr. |
เกิด | 29 ตุลาคม ค.ศ. 1949[1] วินเชสเตอร์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ[2] |
เสียชีวิต | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ปี) ฟาเยตต์วิลล์ รัฐจอร์เจีย สหรัฐ | (71
การศึกษา | University of Tampa |
คู่สมรส | Ronda Maxwell (สมรส 1971) |
บุตร | 2 |
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ | |
ชื่อบนสังเวียน | Paul Orndorff[2] |
ส่วนสูง | 6 ฟุต 0 นิ้ว (183 เซนติเมตร)[2] |
น้ำหนัก | 252 ปอนด์ (114 กิโลกรัม)[2] |
มาจาก | Brandon, Florida[2] |
ฝึกหัดโดย | Bob Backlund[1] Jack Brisco[1] Eddie Graham[1] Hiro Matsuda[1] |
เปิดตัว | 1976[1] |
รีไทร์ | 2000 |
ประวัติ
ถ้าพูดถึงหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ใช้ท่าไม้ตายอย่าง Piledriver แล้วละก็ เราคงนึกชื่อของดิอันเดอร์เทเกอร์หรือเคนปรากฏขึ้นมาก่อนเป็นคนแรกๆ แน่นอน แต่เอาจริงแล้วนักมวยปล้ำที่นำท่านี้มาใช้ในการปล้ำจนโด่งดังนั้นกลับไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็น "Mr. Wonderful" Paul Orndorff นักมวยปล้ำจอมแสบที่เคยเปิดศึกกับ Hulk Hogan อย่างเมามันมาแล้วนั่นเอง
เขาเป็นอดีตนักอเมริกันฟุตบอลที่ผันตัวมาเป็นนักมวยปล้ำด้วยบุคลิกรูปร่างแข็งแกร่งอันเนื่องจากมีพื้นฐานจากกีฬาชนิดนี้ทำให้เขาได้รับการผลักดันอย่างรวดเร็วในฐานะนักมวยปล้ำผู้หลงใหลความงามของกล้ามเนื้อและความแข็งแกร่งของตัวเอง
แน่นอนว่าชื่อของเขาโด่งดังหลังการหักหลังคู่แท็กทีมของตัวเองอย่าง Hulk Hogan อย่างเจ็บแสบนำไปสู่การเป็นฝ่ายอธรรมภายใต้การนำของผู้จัดการสมองใสอย่าง Bobby Heenan ที่ทำให้มีโอกาสชิงแชมป์อินเตอร์และแชมป์โลก แต่ก็ไม่ได้ทั้งหมด ก่อนจะย้ายออกจาก WWE ไปปล้ำในสมาคม WCW และเลิกปล้ำที่นั่นพร้อมเกียรติยศอย่างแชมป์ทีวีของ WCW และแชมป์แท็กทีมเท่านั้นเอง
กระนั้นตัวของเขาก็ได้ทิ้งมรดกในวงการเอาไว้ในฐานะนักมวยปล้ำกิมมิคหลงตัวเองที่ต่อมาได้สืบทอดต่อไปยังนักมวยปล้ำรุ่นหลังๆ ที่เจริญรอยตามเขา รวมทั้งท่าไม้ตายอย่าง Piledriver เองก็มีผู้ใช้ท่านี้มากมายในกาลต่อมา
ผลงาน
ฟุตบอลวิทยาลัย
- University of Tampa
- Football Hall of Fame (Class of 1986)
มวยปล้ำอาชีพ
- American Wrestling Federation
- AWF Heavyweight Championship (1 time)
- Georgia Championship Wrestling
- NWA National Heavyweight Championship (4 times)
- National Wrestling Alliance
- NWA Hall of Fame (Class of 2009)[4]
- National Wrestling League
- NWL Tag Team Championship (1 time) - with Brian Blair
- NWA Mid-America / Continental Wrestling Association
- AWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
- NWA Southern Heavyweight Championship (Memphis version) (1 time)
- NWA Tri-State / Mid-South Wrestling Association
- Mid-South North American Heavyweight Championship (1 time)
- NWA North American Heavyweight Championship (Tri-State version) (2 times)
- Peach State Wrestling
- PSW Cordele City Heavyweight Championship (1 time)[5]
- Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
- (Class of 2009)
- Pro Wrestling Illustrated
- PWI Feud of the Year (1986) vs. Hulk Hogan
- PWI Match of the Year (1985) with Roddy Piper vs. Hulk Hogan and Mr. T at WrestleMania
- PWI Most Hated Wrestler of the Year (1986)
- PWI ranked him # 38 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 1993.
- PWI ranked him # 49 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003[6]
- Southeastern Championship Wrestling
- NWA Southeastern Tag Team Championship (2 times) - with Dick Slater (1) and Norvell Austin (1)
- Universal Wrestling Federation
- UWF Southern States Championship (1 time)
- Mid-Atlantic Championship Wrestling/World Championship Wrestling
- NWA (Mid-Atlantic)/WCW World Tag Team Championship (3 times) - with Jimmy Snuka (1) and Paul Roma (2)
- WCW World Television Championship (1 time)
- World Wrestling Entertainment
- WWE Hall of Fame (Class of 2005)
- Wrestling Observer Newsletter awards
- Feud of the Year (1986) vs. Hulk Hogan
อ้างอิง
แหล่งข้อมูลอื่น
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.